Navi

Πάντα να ξαναρχίζεις ...

«Ασφαλής και άριστη είναι η δημοκρατία, στην οποία η κάθε αδικία τιμωρείται εξίσου από τους παθόντες και τους μη παθόντες απ' αυτή.» (Σόλων ο Αθηναίος) «Σοφός είναι ο άνθρωπος που ξέρει χρήσιμα πράγματα όχι εκείνος που ξέρει πολλά.» (Αισχύλος) «Γλώττης κρατείν και μάλιστα εν συμποσίω : Να συγκρατείς την γλώσσα σου, προ παντός δε όταν βρίσκεσαι σε διασκέδαση» (Χίλων ο Λακεδαιμόνιος) «Εθίζειν τους παίδας τω ταληθεί λέγειν. Το γαρ ψεύδεσθαι δουλοπρεπές και πάσιν ανθρώποις ουκ άξιον μιμείσθαι:Να συνηθίζουμε τα παιδιά να λέγουν την αλήθεια. Γιατί η ψευτιά είναι δουλοπρέπεια και δεν αξίζει να τη μιμούνται οι άνθρωποι» (Πλούταρχος)

Δευτέρα, 25 Μαΐου 2020

Ο πληθυσμός της Ελλάδας τον Απρίλιο του 2020 έφτασε στα επίπεδα του 1992.

Δευτέρα, Μαΐου 25, 2020 0
Σύμφωνα με το worldometers ο πληθυσμός της Ελλάδας τον Απρίλιο του 2020 μειώθηκε κατά 4.370 ψυχές και έφτασε στα επίπεδα του 1992.

Η ανησυχητική μείωση του πληθυσμού της Ελλάδας συνεχίστηκε με γοργούς ρυθμούς ακόμα και μέσα στις ημέρες της καραντίνας λόγω των μέτρων του κορονοϊού. Η Ελλάδα τα μεσάνυχτα της 10ης Μαΐου 2020 είχε 10.430.026. κατοίκους, ενώ τα μεσάνυχτα της 10ης Απριλίου 2020 είχε 10.434.396 κατοίκους.

Συνολικά ο πληθυσμός της χώρας μέσα σε ένα μήνα μειώθηκε 4.370 κατοίκους, δηλαδή, 146 άτομα κάθε 24ωρο. Σημειωτέον πως δεν πρόκειται για τους συνολικούς θανάτους αλλά για τη διαφορά που προκύπτει όταν από τους συνολικούς θανάτους μείον τις συνολικές γεννήσεις. Το worldometers μετράει σε πραγματικό χρόνο τις γεννήσεις που δηλώνονται αλλά και τους θανάτους και καταγράφει σε πραγματικό χρόνο την πορεία του πληθυσμού κάθε χώρας.

Αν αφαιρέσουμε τους θανάτους από την πανδημία του κορονοϊού που μέχρι σήμερα είναι 151 νεκροί εξάγεται το συμπέρασμα πως από παθολογικά αίτια ή δυστυχήματα οφείλονται οι υπόλοιπες απώλειες.

Είναι εντυπωσιακό πως ο πληθυσμός της Ελλάδας «γύρισε» στα επίπεδα που ήταν το 1992, δηλαδή, πριν από 28 χρόνια ενώ εδώ και 16 χρόνια (από το 2004) ακολουθεί σταθερά πτωτική πορεία. Να σημειωθεί επίσης πως ο πληθυσμός της Ελλάδας από το 1950 μέχρι το 2004 και για 54 συνεχόμενα χρόνια παρουσίαζε ετήσια αύξηση. Το 1950 ήταν 7.668.894 κατοίκους και μέχρι το 2004 υπήρξε συνεχόμενη αύξηση.

Ο ανώτερος πληθυσμός της Ελλάδας καταγράφηκε το 2004 με πληθυσμό 11.234.992 κατοίκους. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν «χαθεί» 804.884 ζωές, δηλαδή, όσο ο πληθυσμός της Θεσσαλονίκης.

Πήγη: Έθνος

 
Read more...

Τρίτη, 28 Απριλίου 2020

Η πραγματική ιστορία των Βίκινγκς

Τρίτη, Απριλίου 28, 2020 0
Όταν τον Ιανουάριο του 2018 ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, εξέφρασε την προτίμησή του για μετανάστες από «εύπορα μέρη», όπως η Νορβηγία, σε αντίθεση με τις «βρόμικες χώρες» - κατά τη γνωστή «αβρή» ρητορική του - προκάλεσε παγκόσμια αγανάκτηση, με φωτογραφίες από όμορφα αφρικανικά ηλιοβασιλέματα και άγρια φύση να γεμίζουν τα κοινωνικά δίκτυα.

Μια Νορβηγίδα, μάλιστα, «τουίταρε» με αποδέκτη τον Τραμπ: «Δεν ερχόμαστε. Χαιρετίσματα από τη Νορβηγία».

Ωστόσο, η αναφορά του Τραμπ δεν είχε καμία γραφικότητα, έστω και για τα δικά του μέτρα. Ξεχείλιζε ρατσισμό και θύμισε, αν δεν αποτελούσε συνέχεια, το ναζιστικό ιδεολόγημα της Άρειας «ανωτερότητας», το οποίο βασιζόταν ακριβώς στο «αξίωμα» της «ανωτερότητας» της σκανδιναβικής φυλής.

Η ναζιστική διαστρέβλωση

Πάνω σε αυτό το ιδεολόγημα και το «αξίωμά» του στηρίχθηκε η ναζιστική οργάνωση και το πρόγραμμα «Lebensborn» («Πηγή ζωής») που έστησε ο επικεφαλής των SS, Χάινριχ Χίμλερ, για να εξασφαλίσει τη «φυλετική καθαρότητα» του Τρίτου Ράιχ.

Το «Lebensborn» ιδρύθηκε το 1935 στο πλαίσιο της ναζιστικής γενικής διεύθυνσης «Φυλής και Οικισμών» για τη δημιουργία νέων «φυλετικά καθαρών» μητέρων και τη διαπαιδαγώγηση «άρειων» μωρών, καταρχήν των παιδιών των SS.

Το πρόγραμμα ήταν ιδιαίτερα δραστήριο στη Νορβηγία, όπου περίπου 12.000 παιδιά γεννήθηκαν από Νορβηγίδες μητέρες και Γερμανούς πατέρες. Οι ρίζες αυτής της ιδεολογίας βρίσκονταν στις ναζιστικές αντιλήψεις για το παρελθόν της Σκανδιναβίας. Όταν η Νορβηγία και η Δανία καταλήφθηκαν από τους ναζί, εμφανίστηκαν αφίσες των SS, που απεικόνιζαν πολεμιστές Βίκινγκ πάνω στα γνωστά πλοία τους με το κεφάλι δράκου στην πλώρη.

Ο Τόλκιν, ο δημιουργός του λογοτεχνικού σύμπαντος του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών», οργισμένος με αυτήν την στρέβλωση, έγραψε στον γιο του ότι ο Χίτλερ, «αυτός ο βλάκας», κατέστρεψε και διαστρέβλωσε πλήρως, «αυτό το ευγενές πνεύμα του Βορρά, την ύψιστη συμβολή στην Ευρώπη, που αγάπησα κάποτε πάρα πολύ και προσπάθησα να το παρουσιάσω μέσα στο αληθινό του φως».

Ωστόσο, οι σκιές του παρελθόντος επιμένουν. Η σύγχρονη ανάπτυξη του Οντινισμού και του Ασατρού (Ásatrú) - η σύγχρονη λατρεία των νορβηγικών ειδωλολατρικών θεών όπως οι Οντίν, Θορ και Φρέγια - καλύπτεται από μια ιδεολογική υποκουλτούρα που δίνει έμφαση στη φυλετική «κληρονομιά» και τον εθνοτικό διαχωρισμό.

Φυσικά, ως είθισται με τους ναζί και κάθε είδους φασίστα και ρατσιστή, η ιστορική πραγματικότητα είναι αμείλικτη ενάντια στις νοσηρές και απάνθρωπες «θεωρίες» τους. Διότι τέτοιες ιδέες φυλετικής και πολιτιστικής «αγνότητας» θα ήταν ξένες στους κατοίκους του μεσαιωνικού σκανδιναβικού κόσμου.

«Ξανθοί άνδρες σε πλοία»

Ένα ανθεκτικότατο στερεότυπο που «χτίστηκε» από τα «χρονικά» ιερέων του Μεσαίωνα και επιβίωσε μέχρι σήμερα με τη λογοτεχνία, τα κινούμενα σχέδια και τις ταινίες, «θέλει» τους Βίκινγκ ως τους «ξανθούς» άνδρες με τις μεγάλες γενειάδες και τα σπαθιά, να διασχίζουν τις γκρίζες θάλασσες κάτω από τον σκοτεινό ουρανό του Βορρά.

Σύμφωνα με το History Today υπάρχει κάποια αλήθεια σε αυτό το αφήγημα. Το «βίκινγκ» σημαίνει απλώς «επιδρομέας» και από τα τέλη του 8ου αιώνα, οι Βρετανικές και βορειοευρωπαϊκές ακτές δέχονταν επιθέσεις από τους θαλασσοπόρους Σκανδιναβούς. Αλλά, όπως συμβαίνει συχνά, η αλήθεια είναι πολύ πιο ενδιαφέρουσα από τη μυθοπλασία. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, άνδρες και γυναίκες ξεκινούσαν από την Νορβηγία για μακρινές χώρες. Μέσα από το εμπόριο, τις επιδρομές, τις συγκρούσεις, την αποικιοποίηση, τα ταξίδια τους οδήγησαν δυτικά στη Γροιλανδία και στην άκρη της Βόρειας Αμερικής, βόρεια πέρα ​​από τον Αρκτικό Κύκλο, ανατολικά κάτω από τους ρωσικούς θαλάσιους δρόμους και νότια προς τη Μεσόγειο και τους Αγίους Τόπους.

Ως χρονολογία της «αυγής» της «εποχής» των Βίκινγκ θεωρείται η επίθεση στο μοναστήρι του βρετανικού νησιού Lindisfarne το 793. Ωστόσο έχουν καταγραφεί πειρατικές επιθέσεις στις παρυφές του βασιλείου του Καρλομάγνου από το 800 μ.Χ., πιθανώς από Δανούς. Οι επιθέσεις εξαπλώθηκαν στην καρδιά της δυτικής Ευρώπης, με τους επιδρομείς να χρησιμοποιούν τα μεγάλα ποτάμια για να φτάσουν μέχρι εκεί, όπως τον Σηκουάνα, τον Λίγηρα, τον Έλβα και τον Ρήνο. Στην πρώτη πολιορκία του Παρισιού το 845, 120 πλοία έπλεαν στον Σηκουάνα. Τα χρονικά αναφέρουν ότι οι Βίκινγκς νίκησαν το στρατό του βασιλιά και κρεμάσαν 111 από τους άντρες του ως θυσίες στον Οντίν, πριν καταλάβουν την πόλη.

Οι κεντροευρωπαίοι ηγεμόνες προσπάθησαν να απαντήσουν με διαφορετικές τακτικές: Να εξαγοράσουν τους Βίκινγκς, να τους προσηλυτίσουν στον χριστιανισμό, να συμμαχήσουν με τους ηγέτες τους, να στρέψουν τον έναν εναντίον του άλλου, ακόμη και να τους αγνοήσουν με την ελπίδα ότι… θα προσπεράσουν. Τελικά, το 911, ένας Νορβηγός επιδρομέας που ονομαζόταν Ρόλο δέχθηκε να του παραχωρηθούν εκτάσεις στα βορειοδυτικά της Γαλλίας, σε αντάλλαγμα να ασπαστεί τον χριστιανισμό και να ορκιστεί πίστη στον Κάρολο τον Γ΄. Λέγεται, ότι παρά το ότι έγινε χριστιανός, ο Ρόλο, ενώ ήταν ετοιμοθάνατος, θυσίασε τους δούλους στους θεούς Οντίν και Θορ… για κάθε ενδεχόμενο.

Οι νεοφερμένοι «Βόρειοι άνδρες», γνωστοί ως Nordmanni («Northmen») αφομοιώνονται, παντρεύονται ντόπιες γυναίκες και αρχίζουν να μιλάνε την τοπική γλώσσα. Παρά το γεγονός ότι οι Νορβηγοί ήταν μειονότητα, η περιοχή έγινε γνωστή ως Normannia («Γη των Βόρειων ανδρών»), ή όπως την γνωρίζουμε σήμερα, Νορμανδία. Αλλά τα στοιχεία για τις νορβηγικές πολιτιστικές ρίζες των Νορμανδών είναι σχετικά περιορισμένα. Τα νορβηγικά τοπωνύμια τείνουν να συγκεντρώνονται γύρω από την ακτή, όπου οι Σκανδιναβοί ήταν πιο συγκεντρωμένοι. Όπως και να έχει, από τις αρχές του 11ου αιώνα, θα ήταν ασυνήθιστο να ακουστεί κάποιος κάτοικος της περιοχής να μιλάει νορβηγικά.

Πολιτισμική ευελιξία

Μέχρι τη στιγμή που ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής διέσχισε τη Μάγχη για να υποτάξει την αγγλοσαξονική Βρετανία το 1066, οι Νορμανδοί ήταν «Βόρειοι Άνθρωποι» μόνο στο όνομα.

Μάλιστα, η πολιτισμική αφομοίωση των Σκανδιναβών ήταν τόσο έντονη, που στα γεγονότα του 1066 και οι τρεις κύριοι «παίκτες» ήταν σκανδιναβικής καταγωγής. Ο Χάρολντ Γκοντγουίνσον, ο τελευταίος Αγγλοσάξωνας βασιλιά της Αγγλίας ήταν σκανδιναβικής καταγωγής, ενώ ο ίδιος ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής ήταν απόγονος του Ρόλο.

Όταν επρόκειτο για χρυσό και άλλα πολύτιμα δώρα, οι Νορβηγοί δεν είχαν ιδεολογικά ζητήματα ή θέματα πίστης να τους εμποδίζουν, επιδεικνύοντας αξιοσημείωτο πραγματισμό σε σχέση με την κουλτούρα τους και τις θρησκευτικές πεποιθήσεις τους. Οι παγανιστές Νορβηγοί έμποροι δεν είχαν κανένα πρόβλημα ακόμη και να προχωρήσουν σε μια βάπτιση - «εξπρές», αν έτσι μπορούσε να προχωρήσει η δουλειά με τους χριστιανούς εμπόρους.

Ένας χρονικογράφος του 880 γράφει πως οι Δανοί κατέφθαναν ανά μεγάλες ομάδες στην αυλή του Λουδοβίκου, γιου του Καρλομάγνου, για να βαπτιστούν χριστιανοί, όχι λόγω της ευσέβειάς τους αλλά λόγω των δώρων που συνόδευαν την τελετή: Ακριβά ρούχα και όπλα.

Ακόμα και στις περιπτώσεις όμως που η επαφή των Βίκινγκς με άλλους λαούς ήταν περισσότερο αιματηρή - όπως με τους Ινουίτ - η ιστορική πραγματικότητα ακυρώνει το ναζιστικό αφήγημα, αλλά και την χολιγουντιανή εκδοχή. Οι Βίκινγκς ήταν βίαιοι, σκληροί πολεμιστές, αλλά όχι περισσότερο από άλλους λαούς της εποχής, αλλά, ταυτόχρονα και «μάστορες» της πολιτιστικής προσαρμογής και της πολιτικής.

Οι «φυλετικά καθαροί» Βίκινγκ του στερεοτύπου ήταν, στην πραγματικότητα, πολιτιστικοί χαμαιλέοντες που υιοθετούσαν τοπικές συνήθειες, γλώσσες και θρησκείες, σε μια διαρκή προσπάθεια να επιβιώσουν.

Πήγη: tvxs.gr
Read more...

Παρασκευή, 3 Απριλίου 2020

Προσωνυμίες της Παναγίας

Παρασκευή, Απριλίου 03, 2020 0
Περισσότερο από κάθε άλλο ιερό πρόσωπο, ο λαός μας σέβεται και τιμά την Παναγία. Την επικαλείται σε κάθε δύσκολη στιγμή της ζωής, επειδή πιστεύει ότι η Παναγία μεσολαβεί στον Χριστό για το καλό των ανθρώπων.

Έτσι, υπάρχει κατά τόπους ιδιαίτερα μεγάλος αριθμός από προσωνυμίες, που συνοδεύουν το όνομα της Παναγίας.

Άλλωστε,το ίδιο το όνομα Παναγία αποτελεί λατρευτικό-κοσμητικό επίθετο της Μαριάμ (Μαρίας), της μητέρας του Ιησού Χριστού, που αποκαλείται Θεοτόκος, επειδή έφερε στον κόσμο τον Υιό του Θεού και Αειπάρθενος γιατί συνέλαβε εκ Πνεύματος Αγίου και γέννησε με υπερφυσικό τρόπο τον Θεάνθρωπο.

 
A. Από τις ιδιότητες ή τα χαρίσματά Της
  1. Ελεούσα
  2. Αγία Λεχούσα (Σέρρες), προστάτρια των λεχώνων.​
  3. Ελεημονήτρια (Χίος)​
  4. Λεμονήτρα (Μύκονος, Τήνος), διαφορετικός τύπος της Ελεημονήτριας.​
  5. Λεμονήτισσα (Σύμη), διαφορετικός τύπος της Ελεημονήτριας.​
  6. Πονολύτρια​
  7. Επήκοος (Άνδρος), προστάτιδα της ακοής.​
  8. Παρηγορίτισσα (Άρτα)​
  9. Περγιορίτσα, διαφορετικός τύπος της Παρηγορίτισσας.
  10. Παραμυθία (Πόντος), παρηγορήτρα.
  11. Βλεπούσα, βλέπει και προστατεύει.
  12. Ανοιχτοπορτούσα (Κωνσταντινούπολη), ανοίγει την πύλη της ευσπλαχνίας.
  13. Καλότυχη (Ήπειρος)
  14. Αματιστή (Κύπρος), ιαματική.
  15. Γιάτρισσα (Μάνη κ.α.)
  16. Γαιματούσα (Κύπρος), σταματά την αιμορραγία.
  17. Κουφή (Σαμοθράκη), θεραπεύει τους πόνους των αυτιών.
  18. Αρμενοκρατούσα (Σέρρες), που δηλώνει την προστασία της προς τις λεχώνες από το αρμένισμα, τον επιλόχειο πυρετό.
  19. Ανέμη (Σαμοθράκη), προστατεύει από τους δυνατούς ανέμους. Υπάρχει και σχετικό ξωκλήσι στο νησί.
  20. Κυρία
  21. Σωτήρα
  22. Γοργοεπήκοος, επειδή ακούει γρήγορα τις ικεσίες των ανθρώπων.
  23. Οδηγήτρια
  24. Ξεσκλαβώτρα
  25. Ελευθερώτρια
  26. Καψοδεματούσα, επειδή τιμωρεί όσους εργάζονται την ημέρα της γιορτής της.

Β. Από τον τόπο ή τρόπο που βρέθηκε εικόνα της ή βρίσκεται ο ναός Της
  1. Μαλικαρού (Σκύρος), μελικάρι=νάρκισσος
  2. Καλαμού (Ξάνθη)
  3. Αμπελιώτισσα (Κρήτη)
  4. Καθαριώτισσα (Ιθάκη), κάθαρα=άγρια χόρτα
  5. Μυρτιδιώτισσα (Κύθηρα)
  6. Καλαμιώτισσα (Ανάφη)
  7. Θαλασσινή (Άνδρος)
  8. Θεοσκέπαστη, για εκκλησιές μέσα σε σπηλιές.
  9. Τρυπητή, για εκκλησιές σε βράχους.
  10. Σπηλαιώτισσα, για εκκλησιές μέσα σε σπηλιές.
  11. Κρημνιώτισσα (Σαμοθράκη), για εκκλησιές σε γκρεμούς.
  12. Πλατανιώτισσα (Καλάβρυτα), ναός σε κοίλωμα κορμού πελώριου πλατάνου.
  13. Λιθινιώτισσα (Λιθίνες Σητείας)
  14. Φοδελιώτισσα (Φόδελε Ηρακλείου)
  15. Μυριοκεφαλίτισσα (Μυριοκέφαλο Ρεθύμνου)
  16. Περδικολόγισσα (Κρήτη), παρουσιαζόταν μία πέρδικα σε βάτο για να υποδείξει τη θέση του κρυμμένου εικονίσματος.
  17. Πορταίτισσα της Μονής Ιβήρων, που ονομάστηκε έτσι με το θαύμα που έκανε η Παναγία να φανερώσει τη θέλησή της να παραμείνει στην είσοδο της Μονής ως θυρωρός, για να την προστατεύει.
  18. Φιδού, με τα ακίνδυνα φιδάκια που βγαίνουν στο πανηγύρι της.
  19. Βατοπεδινή
  20. Ξενοπούλα
  21. Πολίτισσα
  22. Αθηνιώτισσα
  23. Χρυσοκαστριώτισσα
  24. Σουμελά
  25. Χρυσοκαμαριώτισσα
  26. Χρυσοσκαλίτισσα (Κρήτη), σε κορυφή βράχου με 99 σκαλιά και ένα χρυσό που το βλέπουν μόνο οι ευσεβείς.
  27. Χρυσοσπηλαιώτισσα
  28. Καταπολιανή
  29. Χοζοβιώτισσα (από τη μονή Χοζεβά των Αγίων Τόπων)
  30. Παμμακάριστος (από μονή της Κωνσταντινούπολης)
  31. Τροοδίτισσα
  32. Κυκκώτισσα
  33. Μαλεβή (από το όρος Πάρνων, που λέγεται και Μαλεβός)
  34. Βλαχερνίτισσα

Γ. Από την τεχνοτροπία του ναού Της
  1. Θολοσκέπαστη
  2. Μολυβδοσκέπαστη
  3. Πελεκητή
  4. Κρεμαστή
  5. Μαρμαριώτισσα

Δ. Από τον εικονογραφικό τύπο παραστάσεώς Της
  1. Μεγαλόχαρη (Τήνος)
  2. Φανερωμένη, αποδίδεται σε εικόνες οι οποίες φανέρωσαν με θαύμα την ύπαρξή τους σε κάποιο τόπο, όπου στη συνέχεια χτίστηκε ναός.
  3. Δεομένη
  4. Γλυκοφιλούσα
  5. Βρεφοκρατούσα
  6. Γαλακτοτραφούσα
  7. Θρηνούσα
  8. Αψηλοχερούσα, δεομένη με υψωμένα τα χέρια.
  9. Μαντηλούσα, με μαντήλι στο κεφάλι.
  10. Δεξιοχερούσα, κρατά το βρέφος με το δεξί της χέρι.
  11. Μεγαλομάτα
  12. Γουρλομάτα
  13. Παναγία του Χάρου, επειδή η Παναγία ιστορείται να κρατά τον Χριστό όχι ως βρέφος, αλλά εσταυρωμένο (Μοναστήρι στους Παξούς).
  14. Πλατυτέρα ή Πλατυτέρα των Ουρανών, αποδίδεται συνήθως καθισμένη σε θρόνο φέροντας στην αγκάλη της τον Ιησού Χριστό παιδίον, έχοντας ως υποπόδιο νέφος. Η ονομασία προέρχεται από τον χαρακτηριστικό στίχο του Ακάθιστου Ύμνου: «Χαίρε σκέπη του κόσμου, πλατυτέρα νεφέλης».
  15. Τριχερούσα, το πήρε η εικόνα της Παναγίας από το ότι υπάρχει σε αυτήν ένα τρίτο χέρι, που συμβολίζει το θαύμα που συνέβη στον υμνητή και δογματίσαντα για την Παναγία, Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό. Το δεξί χέρι τού το έκοψαν Μουσουλμάνοι και θαυματουργικά αποκαταστάθηκε.
  16. Ρόδο το Αμάραντο

Ε. Από την παλαιότητα της εικόνας Της
  1. Μαυριώτισσα
  2. Μαχαιρωμένη ή Εσφαγμένη.Ονομάστηκε έτσι γιατί κατά την παράδοση μοναχός θύμωσε μαζί της και με μαχαίρι χτύπησε την εικόνα της Παναγίας στο πρόσωπο. Τότε, από την εικόνα άρχισε να τρέχει αίμα, ενώ ο μοναχός τυφλώθηκε κι έκανε ως τρελός. Ο μοναχός ζήτησε συγγνώμη και συγχωρήθηκε, αλλά το χέρι που χτύπησε την Παναγία τιμωρήθηκε, αφού έμεινε άλιωτο μετά το θάνατο του μοναχού.
  3. Γερόντισσα
  4. Παναγία η Πυροβοληθείσα (στη Μονή Βατοπεδίου), επειδή την εικόνα της τη χτύπησαν με όπλο Τούρκοι. 

ΣΤ. Από την ομορφιά και το κάλλος Της
  1. Ηλιόκαλλη
  2. Κεχαριτωμένη
  3. Χρυσοπηγή
  4. Χρυσοδαφνιώτισσα
  5. Χρυσογαλούσα (Κύπρος)
  6. Χρυσομαλλούσα
  7. Χρυσολεούσα
  8. Χρυσοπαντάνασσα

Ζ. Εγκωμιαστικά
  1. Χρυσοκελλαριά
  2. Χρυσοσπηλιώτισσα
  3. Χρυσοπηγή
  4. Χρυσογαλούσα
  5. Χρυσοποδαρίτισσα
  6. Χρυσοχεριά
  7. Αγγελόκτιστη
  8. Αερινή
  9. Αναφωνήτρα
  10. Παντάνασσα
  11. Τρανή
  12. Χιλιαρμενίτισσα

Η. Από τον χρόνο που γιορτάζει η εκκλησία Της
  1. Δεκαπεντούσα (Σίφνος), Δεκαπενταύγουστο.
  2. Τριτιανή (Σαντορίνη), την τρίτη ημέρα μετά το Πάσχα.
  3. Βροντού (Σαλαμίνα), τότε που αρχίζουν τα πρωτοβρόχια με τις δυνατές βροντές (8 Σεπτεμβρίου).
  4. Σοτομπριανή (Πάρος), 8 Σεπτεμβρίου.
  5. Βρεχούσα (Ζάκυνθος), 8 Σεπτεμβρίου.
  6. Πολυσπορίτισσα (21 Νοεμβρίου).
  7. Φλεβαριανή (2 Φεβρουαρίου).
  8. Εικοσιπενταρούσσα (Σαμοθράκη), τη Μεσοπεντηκοστή.
  9. Ακαθή (Κρήτη και Σχοινούσα), επειδή γιορτάζει του Ακαθίστου Ύμνου (τελευταία Παρασκευή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής).

Πηγή: © SanSimera.gr https://www.sansimera.gr/articles/657
Read more...

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2020

Ιστοσελίδα καταγράφει live την εξάπλωση του κορονοϊού

Δευτέρα, Μαρτίου 30, 2020 0



Ο διαδικτυακός χάρτης του Johns Hopkins Center for Systems Science and Engineering ενημερώνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, παρουσιάζοντας την πλήρη εικόνα για τη δράση του κορονοϊού.

Μέσω της ιστοσελίδας (την οποία μπορείτε να επισκεφθείτε κάνοντας κλικ εδώ) καταγράφονται σε πραγματικό χρόνο όλα τα επιβεβαιωμένα κρούσματα του κορονοϊού σε παγκόσμια κλίμακα, ενώ συλλέγονται και στατιστικά στοιχεία σχετικά με το πόσοι άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους αλλά και πόσοι κατάφεραν να διαφύγουν τον κίνδυνο.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών, η Αμερικανική Επιτροπή Υγείας αλλά και οι χώρες στις οποίες έχουν καταγραφεί κρούσματα συλλέγουν τα εν λόγω στοιχεία που απεικονίζονται στην ιστοσελίδα.

Το ξημερωμα της Δευτέρας (30/3/2020), σύμφωνα με την ιστοσελίδα https://gisanddata.maps.arcgis.com έχουν καταγραφεί 716.101 επιβεβαιωμένα κρούσματα του κορονοϊού, με 33.854 ανθρώπους να έχουν χάσει τη ζωή τους και 149.071 να έχουν αναρρώσει.

Η Γη είχε 372 μέρες το χρόνο πριν 70 εκατομμύρια χρόνια;

Δευτέρα, Μαρτίου 30, 2020 0
Οι επιστήμονες ανακάλυψαν το καλοδιατηρημένο απολίθωμα του μικροσκοπικού κρανίου, μήκους μόλις ενάμισι εκατοστού, του μικρότερου δεινόσαυρου που έχει ποτέ βρεθεί και ο οποίος ζούσε πριν 99 εκατομμύρια χρόνια.

Η ανακάλυψη, μέσα σε ένα κεχριμπάρι που βρέθηκε στη βόρεια Μιανμάρ, αποκαλύπτει ένα μίνι-δεινόσαυρο μεγέθους κολιμπρί, του μικρότερου πουλιού που ζει σήμερα και ζυγίζει μόλις δύο γραμμάρια.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την παλαιοντολόγο Τζινγκάμι Ο'Κόνορ του Ινστιτούτου Παλαιοντολογίας και Παλαιοανθρωπολογίας της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών στο Πεκίνο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature", δήλωσαν ότι το ασυνήθιστο απολίθωμα του κρανίου θα ρίξει περισσότερο φως στην καταγωγή των μικρών πουλιών από τους δεινόσαυρους.

Το νέο είδος, που ονομάστηκε Oculudentavis khaungraee, φαίνεται από την ανατομία του κρανίου του πως είχε πολύ καλή όραση, αν και τα μάτια του, που κοιτούσαν προς τα πλάγια, θα προεξείχαν από το κεφάλι του με τρόπο που δεν έχει παρατηρηθεί σε άλλο ζώο. Γι' αυτό η Ο'Κόνορ έκανε λόγο για «το πιο παράξενο απολίθωμα που έχω συναντήσει».

Διέθετε 100 δόντια κοφτερά κωνικά δόντια και μάλλον κυνηγούσε έντομα για να τραφεί. Το σώμα του ίσως έφθανε συνολικά τα πέντε εκατοστά σε μήκος.

Επειδή βρέθηκε μόνο το κρανίο του, είναι δύσκολο για τους επιστήμονες να ανακαλύψουν πώς ακριβώς το νέο είδος σχετιζόταν με τα πουλιά. Μερικά ανατομικά χαρακτηριστικά του κεφαλιού του παραπέμπουν σε δεινόσαυρο και άλλα σε εξελιγμένο πουλί. Τα πουλιά εξελίχθηκαν από μικρούς φτερωτούς δεινόσαυρους πριν περίπου 150 εκατομμύρια χρόνια.

Για μια ακόμη φορά πάντως, επιβεβαιώθηκε η μοναδική ικανότητα του κεχριμπαριού που πηγάζει από τα δέντρα, να διατηρεί στο εσωτερικό του πολύτιμα απολιθώματα από το μακρινό παρελθόν (έντομα, σαύρες, βατράχους κ.α.), τα οποία αλλιώς θα είχαν εξαφανιστεί προ πολλού.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:
Μιανμάρ: Ανακαλύφθηκε το κρανίο του μικρότερου δεινόσαυρου που έχει ποτέ βρεθεί στον κόσμο

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν το καλοδιατηρημένο απολίθωμα του μικροσκοπικού κρανίου, μήκους μόλις ενάμισι εκατοστού, του μικρότερου δεινόσαυρου που έχει ποτέ βρεθεί και ο οποίος ζούσε πριν 99 εκατομμύρια χρόνια. Η ανακάλυψη, μέσα σε ένα κεχριμπάρι που βρέθηκε στη βόρεια Μιανμάρ, αποκαλύπτει ένα μίνι-δεινόσαυρο μεγέθους κολιμπρί, του μικρότερου πουλιού που ζει σήμερα και ζυγίζει μόλις δύο γραμμάρια.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την παλαιοντολόγο Τζινγκάμι Ο'Κόνορ του Ινστιτούτου Παλαιοντολογίας και Παλαιοανθρωπολογίας της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών στο Πεκίνο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature", δήλωσαν ότι το ασυνήθιστο απολίθωμα του κρανίου θα ρίξει περισσότερο φως στην καταγωγή των μικρών πουλιών από τους δεινόσαυρους.

Το νέο είδος, που ονομάστηκε Oculudentavis khaungraee, φαίνεται από την ανατομία του κρανίου του πως είχε πολύ καλή όραση, αν και τα μάτια του, που κοιτούσαν προς τα πλάγια, θα προεξείχαν από το κεφάλι του με τρόπο που δεν έχει παρατηρηθεί σε άλλο ζώο. Γι' αυτό η Ο'Κόνορ έκανε λόγο για «το πιο παράξενο απολίθωμα που έχω συναντήσει».

Διέθετε 100 δόντια κοφτερά κωνικά δόντια και μάλλον κυνηγούσε έντομα για να τραφεί. Το σώμα του ίσως έφθανε συνολικά τα πέντε εκατοστά σε μήκος.

Επειδή βρέθηκε μόνο το κρανίο του, είναι δύσκολο για τους επιστήμονες να ανακαλύψουν πώς ακριβώς το νέο είδος σχετιζόταν με τα πουλιά. Μερικά ανατομικά χαρακτηριστικά του κεφαλιού του παραπέμπουν σε δεινόσαυρο και άλλα σε εξελιγμένο πουλί. Τα πουλιά εξελίχθηκαν από μικρούς φτερωτούς δεινόσαυρους πριν περίπου 150 εκατομμύρια χρόνια.

Για μια ακόμη φορά πάντως, επιβεβαιώθηκε η μοναδική ικανότητα του κεχριμπαριού που πηγάζει από τα δέντρα, να διατηρεί στο εσωτερικό του πολύτιμα απολιθώματα από το μακρινό παρελθόν (έντομα, σαύρες, βατράχους κ.α.), τα οποία αλλιώς θα είχαν εξαφανιστεί προ πολλού.

Πηγές: AgupubsNature.com
Read more...

Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2020

Η καταστροφή του Amoco Cadiz

Τετάρτη, Μαρτίου 18, 2020 0
Βρετάνη, 16 Μαρτίου 1978.

Ισχυροί άνεμοι 10 μποφόρ δημιουργούν κύματα που φτάνουν μέχρι και τα 15 μέτρα σε ύψος. Εκείνη τη μέρα το πετρελαιοφόρο Amoco Cadiz με σημαία Λιβερίας έπλεε στα ανοιχτά του Ατλαντικού, όταν εξαιτίας των ισχυρών ανέμων προσέκρουσε σε γκρεμό κοντά στο ψαροχώρι Πορτσάλ, 30 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του λιμανιού της Μπρεστ.

Στη συνέχεια ακολούθησαν δραματικές ώρες. Το γερμανικό ρυμουλκό πλοίο Pacific που έπλεε σε κοντινή απόσταση προσέτρεξε αμέσως σε βοήθεια, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Μετά το ατύχημα της ημέρας εκείνης και τη βύθιση του δεξαμενόπλοιου ακολούθησε μια άνευ προηγουμένου οικολογική καταστροφή, η μεγαλύτερη διαρροή πετρελαίου στη θάλασσα στην ιστορία της Ευρώπης.

Πάνω από 22.300 τόνοι ακατέργαστου πετρελαίου κατέληξαν στη θάλασσα και τις αμμουδιές σε μια έκταση που κάλυπτε περίπου 360 χιλιόμετρα. Η πετρελαιοκηλίδα ήταν τόσο μεγάλη όσο το γερμανικό κρατίδιο του Ζάαρλαντ, ενώ εξαιτίας της πέθαναν μεταξύ άλλων πουλιά, ψάρια, θηλαστικά και οστρακοειδή. «Ήταν μια καταστροφή βιβλικών διαστάσεων, έμοιαζε με την Αποκάλυψη» έγραφαν εφημερίδες της εποχής.

Η περιοχή της Βρετάνης είχε όμως τύχη μέσα στην ατυχία της. Οι ευνοϊκές καιρικές συνθήκες εμπόδισαν την εξάπλωση της πετρελαιοκηλίδας, ενώ χιλιάδες ειδικοί και εθελοντές συνέβαλαν εξαρχής στις προσπάθειες καθαρισμού της θάλασσας και των ακτών. Ένα χρόνο μετά την καταστροφή η θάλασσα, τουλάχιστον επιφανειακά, είχε καθαρίσει, ενώ και οι τουρίστες άρχισαν ήδη από το 1979 να εμφανίζονται ξανά στις πλαζ της περιοχή.

Τα οικοσυστήματα χρειάζονται δεκαετίες για να επανακάμψουν.

Το ναυάγιο του Amoco Cadiz οδήγησε σε μια μακρά δικαστική διαμάχη που διήρκεσε 14 χρόνια και έληξε το 1992, όταν η αμερικανικών συμφερόντων εταιρεία Amoco, κλήθηκε να καταβάλει 195 εκατομ. ευρώ σε αποζημιώσεις στις γαλλικές περιοχές που επλήγησαν από την οικολογική καταστροφή.

Αλλά έχουν πράγματι τελειώσει οριστικά οι συνέπειες της οικολογικής καταστροφής που συνέβη το 1978; Και είναι πιθανή η επανάληψη μιας αντίστοιχης καταστροφικής πετρελαιοκηλίδας σήμερα;

«Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι στην περίπτωση της Βρετάνης πλέον οι επίμαχες περιοχές που επλήγησαν δεν κινδυνεύουν», εκτιμά ο Γεργκ Φέντερν, βιολόγος της θάλασσας στo γερμανικό παράρτημα της Greenpeace συμπληρώνοντας ωστόσο ότι κατά κανόνα μια πετρελαιοκηλίδα έχει ευρύτερες συνέπειες που μάλιστα μπορούν να διαρκέσουν για πολλές δεκαετίες.

Iδιαίτερα εμφανείς είναι για παράδειγμα οι επιπτώσεις της συσσώρευσης πετρελαίου στη χλωρίδα και την πανίδα των περιοχών που πλήττονται, όπως για παράδειγμα στους πληθυσμούς θαλάσσιων πτηνών. Επίσης, υπολείμματα πετρελαίου μπορούν να παραμείνουν στο βυθό της θάλασσας, ακόμη και για πολλές δεκαετίες. Σύμφωνα με τους ειδικούς τα οικοσυστήματα στις περιοχές αυτές χρειάζονται αρκετές δεκαετίες για να επανακάμψουν.

Πηγή: Deutsche Welle
Read more...

Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2019

Αδέλφια Ντάλτον: Η αληθινή του ιστορία

Σάββατο, Οκτωβρίου 19, 2019 0
Αδέλφια Ντάλτον: Η αληθινή του ιστορία
Αν και η οικογένεια Ντάλτον αποτελούνταν από 15 άτομα, εκείνοι που συντάχθηκαν σε ομάδα και έγιναν ο φόβος και το τρόμος των δυτικών Πολιτειών των ΗΠΑ, διαπράττοντας ληστείες σε τρένα και τράπεζες ήταν όντως 4, Ο Γκράτον, ο Γουίλιαμ, ο Μπομπ και ο Έμετ.

Το παράδοξο όμως είναι πως πριν συνταχθούν στην γνωστή συμμορία που ενέπνευσε τους μυθιστοριογράφους, προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στο νόμο, ακολουθώντας το παράδειγμα του μεγαλύτερου αδερφού τους Φρανκ Ντάλτον.

Η οικογένεια Ντάλτον και ο σερίφης αδερφός

Οι Ντάλτονς με καταγωγή από το Μισούρι των ΗΠΑ, ήταν μία οικογένεια 15 παιδιών, τα τρία εκ των οποίων πέθαναν πριν καν ενηλικιωθούν. Το 1882 η οικογένεια μετακόμισε στην βορειοανατολική Οκλαχόμα και το 1886 στο Κόφιβιλ, στο νοτιοανατολικό Κάνσας, όπου διατηρούσε μια μεγάλη φάρμα και ασχολούνταν με την αγροτική παραγωγή.

Όταν η φάρμα κατασχέθηκε από το κράτος για την κατασκευή του σιδηροδρομικού δικτύου τα πράγματα άρχισαν να δυσκολεύουν και για τα 13 παιδιά. Για να συντηρήσει την οικογένειά του, ο μεγαλύτερος από τους αδερφούς, ο ενάρετος Φρανκ Ντάλτον έγινε βοηθός σερίφη. Ήταν μάλιστα τόσο καλός ώστε κέρδισε αμέσως τον σεβασμό των υπολοίπων αδελφών αλλά και ολόκληρης της πόλης. Ο Φρανκ, όπως αναφέρει στο βιβλίο «Οι Αδελφοί Ντάλτον» (εκδ. Πηγή) ο Έμετ Ντάλτον, ο μοναδικός επιζών της τελευταίας αιματηρής συμπλοκής και συγγραφέας του, ήταν ένας θεόρατος άνδρας, άριστος σκοπευτής και φιλεύσπλαχνος.

Τόσο φιλεύσπλαχνος μάλιστα, που όταν του δόθηκε η εντολή από τον ανώτερό του να ετοιμάσει τις κρεμάλες για πέντε παιδιά που είχαν έρθει αντιμέτωπα με την θανατική ποινή, αρνήθηκε και κατέθετοντας το σήμα του απάντησε : «Θα αναμετρηθώ με κάθε άνθρωπο που θα βρεθεί στο δρόμο μου, εάν αυτό είναι μέσα στην δικαιοδοσία μου, αλλά δεν πρόκειται να στήσω την κρεμάλα κανενός, ούτε καν σκύλου». Την εποχή εκείνη για κάθε μια κρεμάλα που κάποιος ετοίμαζε πληρωνόταν με πέντε δολάρια.Τα μικρότερα αγόρια της οικογένειας είχαν τόσο μαγευτεί από την αναγνώριση και τα χρήματα που λάμβανε ο Φρανκ ώστε συχνά τον ακολουθούσαν κρυφά με την ελπίδα να συλλάβουν κι εκείνα κάποιον κλέφτη.

Ώσπου το 1887, στην προσπάθειά του να συλλάβει έναν κλέφτη αλόγων, ο Φρανκ έχασε την ζωή από έναν πυροβολισμό. Μετά το θάνατο του μεγάλου αδελφού προτάθηκε στον μικρότερο, τον Γκράτον, να πάρει την θέση του στις υπηρεσίες των Ηνωμένων Πολιτειών. Κάπως έτσι ο Γκρατ, ο Μπομπ και ο Έμετ άρχισαν να κυνηγούν εγκληματίες...

Τα προβλήματα που επέφεραν την αλλαγή πορείας ξεκίνησαν όταν ο 19χρονος Μπομπ, σκότωσε εν ψυχρώ τον άνδρα που είχε κλέψει την ερωμένη του με την δικαιολογία πως ήταν κλέφτης. Λίγο αργότερα του χρεώθηκε άλλη μια κατηγορία, αυτή της παράνομης εισαγωγής λικέρ, για την οποία εκτός από την εγγύηση που του ζητήθηκε να καταβάλει του αφαιρέθηκε και το σήμα του βοηθού σερίφη.

Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους συνελήφθη και ο δεύτερος αδερφός, ο Γκρατ, με την κατηγορία της κλοπή ενός αλόγου, αδίκημα για το οποίο την εποχή εκείνη προβλεπόταν η τιμωρία της θανατικής ποινής. Βέβαια στην δική του περίπτωση δεν εφαρμόστηκε αφού κατάφερε να πείσει τους δικαστές για την αθωότητά του και να αφεθεί ελεύθερος.

Η δημιουργία της συμμορίας και η πρώτη ληστεία

Μετά την απομάκρυνσή τους από την έννομη οδό ήταν που πάρθηκε η απόφαση να ακολουθήσουν τον ακριβώς αντίθετο δρόμο. Πρώτος στόχος τους υπήρξε ένα σαλούν τυχερών παιχνιδιών στο Σίλβερ Σίτι, στο Νέο Μεξικό.

Η ουσιαστική αφορμή όμως δόθηκε όταν για μια ληστεία που σημειώθηκε σε ένα επιβατικό τρένο στις 6 Φεβρουαρίου 1891, κρίθηκαν ως υπεύθυνοι οι αδελφοί Ντάλτον, και συγκεκριμένα ο Μπομπ και ο Έμετ. Από τότε και για πολύ καιρό ο σερίφης της περιοχής καθώς και η σιδηροδρομική εταιρεία ξεκίνησαν ένα ανελέητο κυνηγητό για να συλλάβουν τους υποτιθέμενους ενόχους, παρόλο που δεν υπήρχε σε βάρος τους κανένα ενοχοποιητικό στοιχείο.



Εκείνη την περίοδο άλλωστε, όπως επισημαίνει ο Έμετ στην βιογραφία τους, δεν υπήρχε η έννοια της δικαιοσύνης

στην Ινδιάνικη Επικράτεια. Ο σερίφης που είχε στα χέρια του τον νόμο, πολλές φορές έπαιζε και τον ρόλο του δικαστή. Όπως αναφέρει ο Έμετ στο βιβλίο του, τα δύο χαρακτηριστικά της περιόδου που έδρασαν οι αδελφοί Ντάλτον ήταν ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούσε ένας άντρας - πρώτα έπραττε και μετά σκεφτόταν τους λόγους αυτής του της πράξης- καθώς και οι δωροδοκίες και η διαφθορά που κυριαρχούσαν.

Οι πραγματικοί ένοχοι της κατάστασης που επικρατούσε στην Άγρια Δύση αλλά και οι υπαίτιοι των περισσότερων αδικημάτων και ληστειών που γίνονταν στην περιοχή ήταν, σύμφωνα με τον Έμετ, οι σιδηρόδρομοι καταπατητές, οι εταιρείες αρπακτικά και οι τράπεζες μανιτάρια.

Εξαιτίας όλων αυτών και του κυνηγητού που ακολούθησε συστάθηκε η συμμορία.

«Η συνεχής καταδίωξη είχε αρχίσει να μας εκνευρίζει…Στα μακρινά ταξίδια μας μέσα από κοιλάδες και ερήμους και τα ατελείωτα βράδια κατασκήνωσης στις πεδιάδες κάτω από τα αστέρια η αδικία της κατάστασης ήταν αυτό που μας απασχολούσε περισσότερο. Υπήρχαν τόσοι σαν κι εμάς σε εκείνη την χώρα και δεν πέρασε πολύς καιρός μέχρι που τα προβλήματα μας ένωσαν»...

Στην αρχή της δημιουργίας της, η συμμορία δεν αποτελούνταν μόνο από τους αδελφούς Ντάλτον. Εκτός από τον Μπομπ και τον Έμετ, συμμετείχαν σε αυτή και τρεις άλλοι παράνομοι και φίλοι των δύο αδερφών, ο Τζόρτζ Μιούκομπ ο Χάρλευ Πιρς και ο Τσάρλυ Μπράιαντ. Λίγο αργότερα προσχώρησε κι ο Γκρατ, μόλις επέστρεψε από την Καλιφόρνια όπου διέμεινε για κάποια χρόνια. Στη συνέχεια ακολούθησαν οι Μπιλ Ντούλιν, Ντικ Μπρόντγουελ , Μπιλ Πάουερς, Μπιλ Μακ Ελάνη και Τσάρλυ Πίρσι. Τελευταίος εντάθηκε ο μικρότερος αδερφός Τζακ Ντάλτον, λίγο πριν η συμμορία αρχίσει την εγκληματική της δράση.

Η καταδίκη και η διαφυγή

Τα πρώτα χρόνια της επιχείρησης για την σύλληψή τους, οι διωκτικές αρχές κατάφεραν να συλλάβουν μόνο τον Γκρατ Ντάλτον, ο οποίος καταδικάστηκε σε 20ετή κάθειρξη. Τα υπόλοιπα μέλη ενώ άκουγαν να κατηγορούνται μέρα με τη μέρα για όλο και περισσότερα μικροεγκλήματα, είχαν βάλει σκοπό της ζωής τους να ταράξουν τον εχθρό, την σιδηροδρομική εταιρεία, κι έπειτα να φύγουν για ένα νέο ξεκίνημα στην Νότιο Αμερική.Έτσι, όταν μια μέρα άκουσαν πως το τρένο του Γουόρτον επρόκειτο να μεταφέρει ένα ασυνήθιστα μεγάλο χρηματικό ποσό από το Κάνσας Σίτυ του Μισούρι, αποφασίσουν να επιβεβαιώσουν την φήμη τους και να το ληστέψουν.



Η ληστεία πραγματοποιήθηκε με επιτυχία το ίδιο και η διαφυγή τους. Το ταξίδι όμως προς την νέα αρχή δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ γιατί μόλις ανέβηκαν στο τρένο οι φρουροί υποπτεύθηκαν την ταυτότητά τους. Έτσι αναγκάστηκαν να κατέβουν και να κατευθυνθούν ξανά προς την Ορλεάνη. Εκεί πληροφορούμενοι πως ο Γκρατ είχε δραπετεύσει κατά την μεταγωγή του στις φυλακές από το ανοιχτό παράθυρο του τρένου, πήραν την απόφαση να συνέχισουν το ταξίδι τους μέχρι να τον συναντήσουν.

Μεταξύ του Μαΐου 1891 και του Ιουλίου 1892 οι Ντάλτονς, Γκράτ , Μπόμπ και Εμμετ, μαζί με τα άλλα μέλη της συμμορίας συνέχισαν την δράση τους ληστεύοντας πλέον τρένα. Η λεία τους, εκτός από τις χρηματαποστολές περιλάμβανε τα τιμαλφή των επιβατών σε μερικές περιπτώσεις ακόμα και άλογα. Αν και μέχρι τότε οι ληστείες τους ήταν αναίμακτες το κακό δεν άργησε να συμβεί.

Η πρώτη αιματηρή ληστεία

Σύμφωνα με την περιγραφή του Έμετ, η πρώτη αιματηρή ληστεία σημειώθηκε σε έναν σιδηροδρομικό σταθμό στο Ορλάντο. Αφού οι Ντάλτον, είχαν ήδη ληστέψει το δωμάτιο αποσκευών, παρέμειναν στο σταθμό για να ολοκληρώσουν τη λεία τους με το τρένο που θα ερχόταν από στιγμή σε στιγμή. Αφού εισέβαλαν σε ένα από τα πρώτα βαγόνια για να ληστέψουν τους επιβάτες αντιλήφθηκαν τους φρουρούς ετοιμάζονταν να ανοίξουν πυρ εναντίων τους.



Από τους πυροβολισμούς που ακολούθησαν, 200 και πλέον όπως υπολογίζεται, έπεσε νεκρός ένας επιβάτης ενώ τρεις άνδρες της φρουράς του τρένου τραυματίστηκαν. Όσο για τους αδελφούς Ντάλτον, διέφυγαν της σύλληψης χωρίς κανένας να τραυματιστεί.

Η διπλή ληστεία και ο θάνατος των μελών της συμμορίας.

Αν και τα τρένα προσέφεραν μια διόλου ευκαταφρόνητη λεία, οι χρηματαποστολές τους εξαιτίας των ληστειών είχαν αρχίσει να φυλάσσονται πολύ καλά, γεγονός που δυσχέραινε την δράση των Ντάλτον. Από την άλλη, παρά τις μέχρι τότε ληστείες τα χρήματα για την απόδραση στη Νότιο Αμερική δεν είχαν συγκεντρωθεί. Έτσι ο Μπομπ έβαλε την ιδέα για το επόμενο και τελευταίο μεγάλο κόλπο: την ταυτόχρονη ληστεία δύο τραπεζών στο Κάνσας.

Τον Οκτώβριο του 1892, η συμμορία έφτασε στο κέντρο της πόλης. Τα μέλη της χωρίστηκαν, ο Μπομπ και ο Έμετ κατευθύνθηκαν στην Φερστ Νατιοναλ Μπανκ και οι υπόλοιποι στην Κοτον Μπανκ. Οι φωνές ενός κατοίκου της περιοχής όμως που τους αναγνώρισε καθώς και η ενεργοποίηση του συναγερμού από τον ταμία της τράπεζας, θα σήμαιναν και την αρχή του τέλους για την διαβόητη συμμορία. Κατά την έξοδό τους από την τράπεζα η μάχη που τους περίμενε ήταν μεγάλη.



Τα αδέρφια άρχισαν να πυροβολούν στην προσπάθειά τους να διαφύγουν. Ο σερίφης και οι αστυνομικοί αντπέδωσαν τα πυρά. Από το μακελειό έπεσαν νεκροί ο Μπομπ, ο Γκρατ τα άλλα δύο μέλη της συμμορίας καθώς και ο σερίφης. Ο μόνος που παρά τις 23 σφαίρες που δέχτηκε, κατάφερε να γλιτώσει από τον θάνατο ήταν ο Έμετ. Δεν κατάφερε όμως να διαφύγει της σύλληψης.

Μετά την καταδίκη του σε ισόβια κάθειρξη, οδηγήθηκε στις φυλακές. Στην αρχή δούλεψε στο ραφείο και στη συνέχεια τοποθετήθηκε λίγο έξω από τις φυλακές στη θέση του υπαλλήλου μεταφοράς. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα ο κυβερνήτη της περιοχής του απένειμε χάρη, λαμβάνοντας υπόψη του τον άριστο χαρακτήρα που είχε επιδείξει καθόλη την διάρκεια του εγκλεισμού του.

Μετά την απονομή χάριτος ο Έμετ μετακόμισε στην Καλιφόρνια, όπου και έγραψε το βιβλίο του με σκοπό να αποκαταστήσει την φήμη των αδερφών και της οικογένειάς του. Εκεί άφησε και την τελευταία του πνοή το 1936 σε ηλικία 66 ετών…
Read more...

Facebook