Πάντα να ξαναρχίζεις ...

Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2011

Ηταν ο Κολοκοτρώνης γκέι;



Ποιος νοιάζεται; Πολλοί, απ’ ό,τι φαίνεται. Καιρό είχε να βασανίσει την μπλογκόσφαιρα, την τηλεόραση και τις εφημερίδες ένα τόσο «σοβαρό» θέμα. Ποιο μνημόνιο και ποια εξέγερση στην Αίγυπτο… Googlάρετε «Κολοκοτρώνης» και «γκέι» και απολαύστε τον εθνικό μας εγωκεντρισμό. Έγραψε ο συγγραφέας και παρουσιαστής του ντοκιμαντέρ «1821», Πέτρος Τατσόπουλος, ένα σχετικό σχόλιο στο Facebook και αμέσως φούντωσαν οι εθνικιστικές φωνές κατηγορώντας τον ως προδότη.

Φούντωσαν και πιο μετριοπαθείς φωνές που δεν αντιλήφθηκαν ή δε δέχτηκαν ότι το σχόλιο του συγγραφέα ήταν, όπως έσπευσε να διευκρινίσει ο ίδιος, ένα αστείο που δεν ήταν καν δικό του. Έχουν τόση σημασία οι σεξουαλικές προτιμήσεις του Κολοκοτρώνη σχεδόν 200 χρόνια μετά την ελληνική επανάσταση; Συγγνώμη, αλλά και μόνο που γράφω αυτή την ερώτηση μου φαίνεται αστείο. Γιατί, λοιπόν, τέτοιος χαμός και οδυρμός για ένα ζήτημα μηδενικής ιστορικής σημασίας; Επιχειρώ μια προσέγγιση: Ως κοινωνία με βαθιά τηλεοπτικά χαρακτηριστικά, έχουμε εθιστεί στη νάρκωση του κουτσομπολιού και δη του εύκολου. Από το πρωί μέχρι το βράδυ στήνονται πάνελ που συζητούν από το ασφαλιστικό μέχρι τον έρωτα Μακρυπούλια-Χατζηγιάννη.

Ο τηλεθεατής νομίζει ότι είναι αμέτοχος, ότι είναι αθώος και άμοιρος ευθυνών. Όμως δεν είναι. Κάθεται στον καναπέ του, ακούει και υιοθετεί αυτά που άκουσε, ως έγκυρα ή μη (ανάλογα με το αν διαφωνεί ή συμφωνεί), μεταφέροντάς τα στο περιβάλλον του. Το ίδιο συμβαίνει πλέον και με το ίντερνετ. Πολύ εύκολα μπαίνει κανείς σε σελίδες συκοφαντικού περιεχόμενου, χωρίς καμία βάση τεκμηρίωσης, και αναπαράγει τα όσα διάβασε ως πραγματικά γεγονότα. Άλλοτε λόγω έλλειψης γνώσης και άλλοτε για προπαγανδιστικούς λόγους. Το θέμα της σεξουαλικής ταυτότητας του Κολοκοτρώνη, λοιπόν, προσφέρει μια θαυμάσια ευκαιρία για λίγο κουτσομπολιό ακόμη. Οι ίδιοι άνθρωποι, την προηγούμενη εβδομάδα, ασχολήθηκαν με τη γενναία εξομολόγηση του Φώτη Σεργουλόπουλου για την ερωτική του ζωή, χαιρετίζοντάς τη μεν, αφήνοντας υπονοούμενα για άλλους που δεν το κάνουν δε.

Δηλαδή, πάλι η ανάγκη για φθηνό κουτσομπολιό βρέθηκε αγκαλιά με την πιο ειλικρινή δήλωση που έχουμε ακούσει ποτέ από Έλληνα διάσημο. Γεγονός είναι, πάντως, πως ό,τι έγινε έγινε. Επηρέασε η σεξουαλική ταυτότητα του Κολοκοτρώνη ή του Καραϊσκάκη ή του Λόρδου Βύρωνα, την πορεία της επανάστασης; Μάλλον όχι.

Βέβαια, πρόσφατα διάβασα σε ένα από τα βιβλία που εκδίδει το History Channel ότι ο Ναπολέων έχασε τη μάχη του Βατερλό διότι εκείνη την ημέρα, αν και ήταν άρρωστος και με τις αιμορροΐδες του σε έξαρση –άρα δεν μπορούσε να ιππεύσει ως συνήθως- αποφάσισε να πολεμήσει για να μη ρίξει το ηθικό του στρατού του. Ήταν μία απόφαση που πλήρωσε ακριβά. Οπότε πάλι ποτέ δεν ξέρεις. Στην ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης το αποτέλεσμα είναι γνωστό, είτε διαβάζεις Παπαρηγόπουλο είτε Βερέμη. Από εκεί και πέρα, ήταν ο Κολοκοτρώνης γκέι; Πραγματικά, ποιος νοιάζεται; Κι αν κάποιος όντως νοιάζεται διότι θεωρεί ότι αυτό τον κάνει λιγότερο ήρωα, υπάρχει κανείς να του απαντήσει μετά βεβαιότητας; Ήταν κανείς εκεί και δεν το ξέρουμε;

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Facebook