«Όσο τιμώνται στην πόλη τα πλούτη και οι πλούσιοι, τόσο περιφρονείται η αρετή και οι χρηστοί: Τιμωμένου δη πλούτου εν πόλει και των πλουσίων, ατιμοτέρα αρετή τε και οι αγαθοί.». (Πλάτων).

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

Αν έχεις να χάσεις μόνο τις αλυσίδες σου, συγκρούεσαι με ό,τι σε δυναστεύει


Το σχέδιο των δανειστών, της εγχώριας οικονομικής ελίτ και του πολιτικού κατεστημένου είναι σαφές: Αφού δεν κατάφεραν να μεταθέσουν το χρόνο των εκλογών, ενώνουν τις δυνάμεις τους προκειμένου να διαμορφωθούν οι προυποθέσεις ώστε τις τύχες της χώρας ν’ αναλάβει μια κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ. Τα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ έχουν συμφιλιωθεί με την ιδέα και αρχίζουν να την καλλιεργούν. Είναι έτοιμα να δεχθούν ακόμη και τον Α. Σαμαρά στη θέση του πρωθυπουργού.

Οι αντιρρήσεις που εκφράζονται από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας είναι για «τα μάτια του κόσμου». Δεν μπορεί η ηγεσία της να το πει καθαρά γιατί κυνηγάει το στόχο της αυτοδυναμίας. Ωστόσο, οι πιο ρεαλιστές στη Συγγρού υποστηρίζουν πως μια κυβέρνηση συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, και με όποιους άλλους θελήσουν να ενταχθούν, είναι η σωστή λύση, ακόμη κι αν το κόμμα τους πετύχει την αυτοδυναμία. Σε σύσκεψη που έγινε πριν από μερικές ημέρες με τη συμμετοχή υπουργών της κυβέρνησης Παπαδήμου, κορυφαίος παράγοντας της Ν.Δ απευθυνόμενος στους συναδέλφους του από το ΠΑΣΟΚ είπε το εξής: «ελπίζω να μας λυπηθεί ο Θεός και να μην πάρουμε αυτοδυναμία. Μια κυβέρνηση της Ν.Δ δεν θ’ αντέξει ούτε δύο μήνες». Έχει δίκιο.

Βεβαίως, η άποψή του ότι μια κυβέρνηση συνεργασίας θα έχει καλύτερες προοπτικές από μια μονοκομματική κυβέρνηση, είναι υπερβολικά αισιόδοξη. Το μόνο πλεονέκτημα που θα έχει μια τέτοιου τύπου κυβέρνηση είναι ότι δεν θα χρειαστεί να σπαταλήσει χρόνο σε συζητήσεις για τη σύνταξη κυβερνητικού προγράμματος. Αυτό υπάρχει και είναι το μνημόνιο 2. Οι βασικές κατευθύνσεις είναι δεδομένες. Όσοι πάντως πιστεύουν ότι με τον τρόπο αυτό θα αντιμετωπιστεί το οικονομικό και πολιτικό πρόβλημα της χώρας, μάλλον δεν έχουν σταθμίσει σωστά την κατάσταση.

Είναι σχεδόν βέβαιο ότι τα κόμματα του αρχηγικού δικομματισμού θα βγουν από τις κάλπες με μειωμένες δυνάμεις [ποσοστά της τάξεως του 80% είναι απλησίαστα], χωρίς κύρος [εξαιτίας του πρότερου ανέντιμου βίου τους], απορφανισμένα από στελέχη [φεύγουν μαζικά και από τα δύο κόμματα], με καταρρακωμένο ηθικό [λόγω των συνεχών εκπτώσεων σε θέματα αρχής] και με εμφανή τα συμπτώματα της κρίσης αυτοεκτίμησης. Πιθανότατα θα έχουν μεγάλη πλειοψηφία στη Βουλή [ελέω εκλογικού νόμου], αλλά στην κοινωνία το προβάδισμα τους θα είναι οριακό.


Επίσης, όπως όλα δείχνουν, οι πολίτες θα πριμοδοτήσουν τους αντιμνημονιακούς σχηματισμούς. Αυτό θα έχει ως συνέπεια [παρά το γεγονός ότι το αντιμνημονιακό ρεύμα δεν είναι ενιαίο] να δημιουργηθούν εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες για την υλοποίηση της κυβερνητικής πολιτικής. Αν η κοινωνία είναι απέναντι, αν τα κόμματα εξουσίας παραπαίουν υπό το βάρος μιας αντιλαικής πολιτικής, αν η ανεργία δεν υποχωρήσει, αν η ύφεση δεν αποκλιμακωθεί, η ζωή της κυβέρνησης του μεγάλου συνασπισμού θα είναι σύντομη.

Κάποιοι ποντάρουν στο ότι δεν έχει διατυπωθεί σαφής εναλλακτική πρόταση. Και εφησυχάζουν. Αυταπατώνται. Καραδοκούν οι δυσάρεστες [γι αυτούς] εκπλήξεις. Πλατιά στρώματα του λαού αγγίζουν το σημείο της απόλυτης απελπισίας που ταυτίζεται με το σημείο της απόλυτης ελευθερίας από καταναγκασμούς και φόβους. Αν έχεις να χάσεις μόνο τις αλυσίδες σου δεν το σκέφτεσαι. Συγκρούεσαι με ό,τι σε δυναστεύει και σου αφαιρεί το δικαίωμα να ελπίζεις ότι ένας καλύτερος κόσμος είναι εφικτός.

Διαβάστε περισσότερα ...

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2012

Η αυτοκρατορία του Μέντες



Η εταιρεία Gestifute, ιδιοκτησίας του 47χρονου επιχειρηματία από την Πορτογαλία, βρίσκεται στην κορυφή των γραφείων εκπροσώπησης παικτών σε ότι αφορά τα κεφάλαια που διαθέτει σε σχέση με τους πελάτες της। Αυτό είναι το αποτέλεσμα της έρευνας που διενεργήθηκε από την Futebol Finance και αναφέρεται στα γραφεία μάνατζμεντ του ποδοσφαίρου με τα μεγαλύτερα περιουσιακά στοιχεία.Η εταιρεία του Μέντες, η οποία εκπροσωπεί συνολικά 83 παίκτες και προπονητές, κατέχει σήμερα 536 εκατομμύρια ευρώ σε δικαιώματα και φυσικά βρίσκεται στην πρώτη θέση της σχετικής λίστας। Ακολουθεί η αγγλική Stellar Football, η οποία, παρά το γεγονός ότι εκπροσωπεί υπερδιπλάσιους πελάτες (συνολικά 209), διαθέτει τα μισά περιουσιακά στοιχεία από την Gestifute, ύψους 274 εκ. ευρώ.Συνολικά, οι πρώτες 10 εταιρείες εκπροσώπησης παικτών και προπονητών στον κόσμο, φτάνουν τα 2।5 δισεκατομμύρια ευρώ σε δικαιώματα, αριθμός που δείχνει την τεράστια δύναμη που έχουν αποκτήσει στον χώρο του ποδοσφαίρου οι μάνατζερ. Στη λίστα της πρώτης δεκάδας, εκτός από την πορτογαλική Gestifute, υπάρχουν 3 αγγλικές εταιρείες, 3 γερμανικές, μία ισπανική, μια βραζιλιάνικη και μία γαλλική.Σε ότι αφορά τον Μέντες, η ιστορία του έχει – έμμεση – σχέση με τον... Παναθηναϊκό, αφού πρώτος του πελάτης υπήρξε ο περσινός προπονητής των τερματοφυλάκων του «τριφυλιού», Νούνο Σιμόες Εσπίριτο Σάντο! Ο Μέντες ξεκίνησε καριέρα ποδοσφαιριστή στην Πορτογαλία, όμως πολύ γρήγορα τα παράτησε, αφού καμιά ομάδα δεν τον δεχόταν στο ρόστερ της!Ο Ζορζ δεν πτοήθηκε και ασχολήθηκε με τις επιχειρήσεις, ανοίγοντας μια αλυσίδα βίντεο κλαμπ στη βόρεια Πορτογαλία, ενώ στη συνέχεια επέκτεινε τις δραστηριότητές του στη νυχτερινή ζωή, έχοντας τη διαχείριση αρκετών μπαρ και ντισκοτέκ। Σε μια από αυτές, ένα βράδυ τον συνάντησε ο Νούνο, τότε παίκτης της Γκιμαράες και τον ρώτησε αν θα ήθελε να τον εκπροσωπήσει.Ο Μέντες δέχτηκε και λίγο αργότερα, το 1996, πραγματοποίησε την πρώτη του συμφωνία, στέλνοντας τον Νούνο στην Ντεπορτίβο Λα Κορούνια. Κάπως έτσι ξεκίνησε η καριέρα του μεγαλύτερου αυτή τη στιγμή μάνατζερ στον κόσμο, ο οποίος πλέον έχει στην ατζέντα του διάσημους πελάτες, όπως ο Μουρίνιο, ο Κριστιάνο Ρονάλντο, ο Λουίς Φελίπε Σκολάρι, ο Φαλκάο, ο Ρικάρντο Καρβάλιο, ο Νάνι και ο Κουαρέσμα! Συμφωνίες από χρυσάφι!Ο Μέντες, που εκπροσωπεί τον Ζοζέ Μουρίνιο από το 2004, έχει καταφέρει τρεις διαδοχικές φορές να κλείσει συμφωνίες που έκαναν τον πελάτη του τον πιο ακριβοπληρωμένο προπονητή στον κόσμο: το 2004 από την Πόρτο στην Τσέλσι, το 2008 στην Ίντερ και το 2010 από την Ίντερ στη Ρεάλ Μαδρίτης।

Οι 10 μεγαλύτερες εταιρείες μάνατζερ στον κόσμο(αριθμός πελατών & αξία δικαιωμάτων σε εκ। ευρώ)1। Gestifute (Πορτογαλία) – 83 πελάτες / 536 εκατομμύρια ευρώ(Cristiano Ronaldo, Mourinho, Falcao)2। Stellar Football (Αγγλία) – 206 πελάτες / 274 εκ. ευρώ(Ashley Cole, Peter Crouch)3. Base Soccer Agency (Αγγλία) – 114 πελάτες / 239 εκ. ευρώ(Aaron Lennon, Jack Wilshere)4. Bahía Internacional (Ισπανία) – 68 πελάτες / 223 εκ. ευρώ(Fernando Torres, Jesús Navas, Pedro)5. Europe Sports Group (Βραζιλία) – 264 πελάτες / 220 εκ. ευρώ(Ganso, André Santos)6. SEM Group (Αγγλία) – 94 πελάτες / 213 εκ. ευρώ(Fàbregas, Song, Ferdinand)7. Mondial Promotion (Γαλλία) – 80 πελάτες / 212 εκ. ευρώ(Drogba, Malouda)8. ProSoccer24 (Γερμανία) – 55 πελάτες / 184 εκ. ευρώ(Reyes, Oscar Cardozo)9. Firsteleven ISM (Γερμανία) – 55 πελάτες / 181 εκ. ευρώ(Yaya Touré, Hazard, Fred)10. Sportstotal (Γερμανία) – 80 πελάτες / 179 εκ। ευρώ


Διαβάστε περισσότερα ...

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

Το «Σινέ Θησείον» το καλύτερο σινεμά του κόσμου, σύμφωνα με το CNN



Πρώτο σε λίστα του CNN με τα καλύτερα σινεμά του κόσμου φιγουράρει το Σινέ Θησείο, ο θερινός κινηματογράφος στην οδό Αποστόλου Παύλου.

«Η Αθήνα φιλοξενεί πολλά θερινά θέατρα στη διάρκεια του καλοκαιριού, αλλά κανένα δεν προσφέρει τη μαγευτική θέα του Σινέ Θησείον» γράφει ο συντάκτης του άρθρου στην ιστοσελίδα CNNGo.

«Από τη θέση του στο Σινέ Θησείο μπορεί κανείς να δει όχι μόνο το πρόσφατο μπλοκμπάστερ, αλλά, επίσης, και την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα» σημειώνει η ιστοσελίδα, η οποία αναφέρει ότι ο κινηματογράφος είναι το παλαιότερο θερινό σινεμά στην Αθήνα, κατασκευάστηκε το 1935.
Διαβάστε περισσότερα ...

Ο πρώτος διαδραστικός πίνακας Βαν Γκογκ

Oταν το ακουμπάς η έναστρη νύχτα ζωντανεύει.

Ο πρώτος διαδραστικός πίνακας Βαν Γκόγκ είναι ελληνικός. O δημιουργός του Πέτρος Βρέλλης κατάγεται από την Πάτρα.

H ιδέα ήρθε στο μυαλό του δημιουργού, του Πέτρου Βρέλλη, το καλοκαίρι και χρειάστηκε δουλειά καθημερινή 8 ωρών για 6 μήνες μέχρι να ολοκληρωθεί. Στόχος ήταν να σταλεί το συγκεκριμένο έργο σε κάποιο μουσείο του εξωτερικού .

«Δεν ήταν στη λογική μου να κάνω πίνακες. Ίσως επηρεάστηκα για το συγκεκριμένο έργο και από τις αφίσες της τελευταίας ταινίας του Γούντι Αλεν( Midnight in Paris) οι οποίες μου κίνησαν την περιέργεια. Σίγουρα στην επιλογή του έργου βοήθησε και το γεγονός ότι σαν πίνακας περιέχει χαοτικές δίνες και σκέφτηκα ότι θα μπορούσε μέσα από τις κινήσεις να δείχνει ακόμα καλύτερα».

Το βίντεο απαρτίζεται από 2 μέρη. Το πρώτο κομμάτι αφορά τον πίνακα του Βαν Γκογκ «Έναστρη Νύχτα» όπου o δημιουργός προσπάθησε να προσθέσει τις κινήσεις και να μαντέψει πως ακριβώς θα το ήθελε ο Βαν Γκογκ.

«Έπρεπε να πειραματιστώ, να βρω το πιο κατάλληλο αποτέλεσμα ώστε να μη βεβηλώσω τον πίνακα και να φανεί όσο πιο φυσικός και οικείος στο μάτι του θεατή γίνεται, όμοιος δηλαδή με τον αληθινό πίνακα».

Το δεύτερο κομμάτι αφορά τη μορφοποίηση του πίνακα και έχει να κάνει με το πως κάποιος αγγίζοντας το έργο, αυτό κινείται και οι χαοτικές δίνες, μετατρέπονται πραγματικά σε κινούμενες.

Τα δύο μέρη χωρίζει η λέξη «alternative» την οποία ακουμπώντας ο χρήστης, κινείται και ουσιαστικά αποτελεί τον πρόλογο του δεύτερου μέρους,.

«Ήθελα να διαχωρίσω τα δύο μέρη μεταξύ τους και ήθελα να το κάνω χωρίς πολλά λόγια με μία μόνο λέξη. Δείχνοντας με αυτόν τον τρόπο πως είναι στην αρχή ο πίνακας και πως μετατρέπεται έπειτα με τις κινήσεις».

Η εφαρμογή δεν έχει περάσει απαρατήρητη. Το κανάλι RTM (USA) έχει μεταδώσει συνέντευξη του Πέτρου Βρέλλη, μέσω skype, το FRANCE 24 έχει επίσης παρουσιάσει το έργο με εγκωμιαστική αναφορά στο site του. Το Discovery Channel του Καναδά επίσης σχεδιάζει μια σχετική παρουσίαση.

Τέλος το σημαντικότερο μουσείο μοντέρνας τέχνης του κόσμου, το ΜΟΜΑ (Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης) το έχει προβάλει στην σελίδα του στο Facebook .

Γεωργία Μισεμικέ



Πηγή: Το Βήμα
Διαβάστε περισσότερα ...

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2012

Πέθανε η Γουίτνεϊ Χιούστον, ήταν μόλις 48 ετών



Πέθανε το Σάββατο σε ηλικία 48 ετών η διάσημη τραγουδίστρια δεκάδων επιτυχιών και ηθοποιός, Γουίτνεϊ Χιούστον. Τα αίτια του θανάτου της δεν έγιναν γνωστά.

Η Γουίτνεϊ Χιούστον κυρίευσε ως βασίλισσα της ποπ μουσικής από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 έως τις αρχές του 2000, πουλώντας εκατομμύρια άλμπουμ και ερμηνεύοντας δεκάδες επιτυχίες. Μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες οι πωλήσεις των δίσκων της ξεπέρασαν τα 55 εκατομμύρια. Η φήμη της επεκτάθηκε και πέραν της μουσικής, στον κινηματογράφο, με πρωταγωνιστικούς ρόλους στις ταινίες «The Bodyguard» και «Waiting to Exhale».

Η φωνή της ήταν ξεχωριστή όπως και η εικόνα της, ισορροπώντας μεταξύ του έντονου σεξαπίλ και της ποιοτικής μουσικής, με επιρροές από τους μαύρους ήχους του αμερικανικού πενταγράμμου. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που τη θεωρούσαν ως τη διάδοχο της Τίνα Τέρνερ και της Έλα Φιτζέραλντ. Η ίδια επηρέασε αρκετές νεότερες τραγουδίστριες, μεταξύ των οποίων η Κριστίνα Αγκιλέρα και η Μαράϊα Κάρεϊ.

Μετά τις μεγάλες επιτυχίες της, η αστραφτερή καριέρα της άρχισε να φθίνει, εξαιτίας της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών. Η ίδια είχε παραδεχτεί δημόσια ότι έκανε χρήση κοκαΐνης, μαριχουάνας και χαπιών. Η φωνή της σύντομα έχασε την κρυστάλλινη χροιά της, αδυνατώντας να πιάσει τις υψηλές νότες. Οι πωλήσεις δίσκων μειώνονταν ενώ η δημόσια εικόνα της αλλά και η φωνή της δέχθηκαν σοβαρό πλήγμα.

«Ο μεγαλύτερος δαίμονας είναι ο ίδιος μου ο εαυτός. Είμαι ταυτόχρονα η καλύτερη φίλη του εαυτού μου, αλλά και η χειρότερη εχθρός του» είχε δηλώσει σε μία από τις πιο γνωστές συνεντεύξεις της στο ABC, έχοντας τότε στο πλευρό της τον σύζυγό της, τραγουδιστή Μπόμπι Μπράουν, με τον οποίο είχε έναν θυελλώδη γάμο.

Στη μακριά λίστα των βραβείων που έλαβε συμπεριλαμβάνονται 2 Emmy, 6 Grammy, 30 Billboard Music Award, 22 American Music Awards. Μέχρι το 2010 είχε βραβευτεί συνολικά 415 φορές.
Διαβάστε περισσότερα ...

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2012

Λονδίνο – Νέα Υόρκη με… τρένο!



Το σχέδιο για υποθαλάσσια σιδηροδρομική σήραγγα στον Βερίγγειο Πορθμό। Είναι ακόμη πολύ νωρίς, όμως η προοπτική να μπορεί κανείς κάποια στιγμή να αγοράσει ένα σιδηροδρομικό εισιτήριο για να πάει από το Λονδίνο στη Νέα Υόρκη μέσω του Βερίγγειου Πορθμού ήρθε πλέον λίγο πιο κοντά. Την περασμένη εβδομάδα, το Κρεμλίνο έδωσε τις ευλογίες του για το μεγαλύτερο σιδηροδρομικό πρόγραμμα όλων των εποχών: μια σήραγγα μήκους 106 χιλιομέτρων που θα ενώσει την Ασία και τη Βόρεια Αμερική κάτω από τον Βερίγγειο και θα συνδέσει σιδηροδρομικά δίκτυα επιτρέποντας να ταξιδεύει κανείς με το τρένο από τη Βρετανία ώς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το πρόγραμμα, ύψους 70 δισεκατομμυρίων ευρώ, θα επεκτείνει προς Ανατολάς τον υπερσιβηρικό σιδηρόδρομο ενώ θα επεκτείνει παράλληλα τις σιδηροδρομικές γραμμές της Αλάσκας προς τη Σιβηρία. Ανατολή και Δύση θα συναντηθούν κάτω από τα νησιά του Βερίγγειου, το ρωσικό Μεγάλος Διομήδης και το αμερικανικό Μικρός Διομήδης. ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΤΣΑΡΟΥ. Η σήραγγα κάτω από τον Βερίγγειο Πορθμό, για την οποία είχε μιλήσει για πρώτη φορά το 1905 ο τσάρος Νικόλαος Β’, δεν είναι μόνο ένα όραμα. Την περασμένη εβδομάδα υποστηρίχθηκε από κορυφαίους αξιωματούχους του προέδρου Μεντβέντεφ, ανάμεσα στους οποίους ο Αλεξάντρ Λέβινταλ, ο αναπληρωτής ομοσπονδιακός εκπρόσωπος της Ρωσικής Απω Ανατολής. Οι υποστηρικτές του προγράμματος υπογραμμίζουν πως η σιδηροδρομική μεταφορά εμπορευμάτων θα κοστίζει φθηνότερα και θα είναι ταχύτερη απ’ ό,τι η μεταφορά τους διά θαλάσσης. Ενα τέτοιο σιδηροδρομικό δίκτυο θα μπορούσε να μεταφέρει το 3% του παγκόσμιου όγκου φορτίων και να αποφέρει ετησίως 8 δισεκατομμύρια ευρώ. Ο Λέβινταλ ήταν ανάμεσα στους αξιωματούχους του Κρεμλίνου που έφτασαν στο Γιακούτσκ για να συμμετάσχουν σε μια τριήμερη διάσκεψη για την ανάπτυξη των υποδομών στη Βορειοανατολική Ρωσία. Οικοδεσπότης ήταν ο Γεγκόρ Μπρίσοφ, ο κυβερνήτης της Γιακουτίας (Ρωσική Δημοκρατία των Σαχά), και πήραν μέρος εκατοντάδες αντιπρόσωποι από τη Ρωσία, τις ΗΠΑ, την Κίνα και τη Βρετανία. Μια μήκους 800 χλμ. επέκταση του Υπερσιβηρικού ώς το Γιακούτσκ – κατασκευάζεται με προϋπολογισμό ένα δισεκατομμύριο ευρώ και πρόκειται να ολοκληρωθεί το 2013 – αποτελεί μέρος μιας στρατηγικής του Κρεμλίνου που, μέχρι το 2013, θα ωθήσει τις σιδηροδρομικές γραμμές άλλα 3.800 χιλιόμετρα, ώς το βορειοανατολικό άκρο της Σιβηρίας. Θα ενώσει αυτό το πλούσιο σε μεταλλεύματα έδαφος με σημαντικές οδούς μεταφοράς φορτίων στη Ρωσία και την Κίνα. Ετσι θα καταστεί εφικτή η κατασκευή της σήραγγας, ένα πρόγραμμα που θα διαρκέσει 15 χρόνια και θα κοστίσει περίπου το ένα δέκατο της κοινής επένδυσης για τις επεκτάσεις των ρωσικών, αμερικανικών και καναδικών σιδηροδρόμων. ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΠΟΥΤΙΝ. Ο ρώσος πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν δεν κρύβει την πρόθεσή του να προωθήσει τις ρωσικές διεκδικήσεις στα μεγάλα ανεκμετάλλευτα κοιτάσματα ορυκτών καυσίμων και μεταλλευμάτων της Αρκτικής, να βελτιώσει το εμπόριο με την Κίνα και να ασφαλίσει τα σύνορα της χώρας του στην Απω Ανατολή. Η κατασκευή δρόμων και σιδηροδρομικών γραμμών, η αποκατάσταση των πληθυσμών πόλεων που έχουν πληγεί από δύο δεκαετίες παραμέλησης και η ευημερία μιας περιοχής στην οποία η Ευρώπη θα μπορούσε να χωρέσει τρεις φορές έχουν γίνει εθνική προτεραιότητα. Στο πλαίσιο αυτό, η προοπτική να βρεθεί η πολιτική βούληση – και τα χρήματα – για να ανοίξει μια οδός διπλάσια σε μήκος από τη Σήραγγα της Μάγχης κάτω από τον Βερίγγειο Πορθμό καθίσταται πολύ ρεαλιστικότερη.


Διαβάστε περισσότερα ...

Δέκα γυναικείες φράσεις…δηλητήριο!



Δέκα συχνές φράσεις των γυναικών που κρύβουν… κινδύνους!

1. ΚΑΛΑ: Η λέξη που χρησιμοποιούν οι γυναίκες για να κλείσουν μια συζήτηση όταν έχουν δίκιο, οπότε πρέπει να σωπάσεις.

2. 5 ΛΕΠΤΑ: Αν είναι σε φάση που ετοιμάζεται για έξοδο σημαίνει μισή ώρα. Σημαίνει όμως 5 λεπτά, και μονάχα 5, αν σου τα έδωσε προτού βγείτε ή κάνετε οτιδήποτε άλλο μαζί, για να δεις ματς ή να παίξεις στον υπολογιστή.

3. ΤΙΠΟΤΑ: Η ηρεμία πριν την καταιγίδα. Θέλει να πει κάτι. Και πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός. Οι συζητήσεις που ξεκινούν με το τίποτα συχνά τελειώνουν με ΚΑΛΑ (βλέπε 1).

4. ΑΝΤΕ ΚΑΝ’ ΤΟ: Πρόκειται για πρόκληση και όχι για παρότρυνση. Μην το κάνεις.

5. ΑΝΑΣΤΕΝΑΓΜΟΣ: Είναι σαν λέξη, που συνήθως οι άνδρες κατανοούν λάθος. Ένας μεγάλος αναστεναγμός σημαίνει ότι πιστεύει ότι είσαι ηλίθιος και αναρωτιέται γιατί χάνει χρόνο και συζητάει μαζί σου για… ΤΙΠΟΤΑ (βλέπε 3).

6. OK: Μια απ’ τις πιο επικίνδυνες λέξεις που μπορεί να πει μια γυναίκα σ’ έναν άνδρα. Σημαίνει πως θέλει να σκεφτεί πώς και πότε θα το πληρώσεις.

7. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ: Μια γυναίκα σε ευχαριστεί, μην αναρωτιέσαι και μην λιποθυμήσεις, θέλει απλώς να σε ευχαριστήσει (εκτός κι αν σου πει “ευχαριστώ πολύ” που τις περισσότερες φορές είναι καθαρός σαρκασμός).

8. ΟΠΩΣ ΘΕΣ: Είναι ένας τρόπος για μια γυναίκα να σου πει άντε γα…

9. ΑΣΤΟ, ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΕΓΩ: Άλλη μια επικίνδυνη φράση. Σημαίνει πως μια γυναίκα ζήτησε κατ’ επανάληψιν από έναν άνδρα να κάνει κάτι που τελικά τώρα το κάνει εκείνη. Ο άντρας θα ρωτήσει «συμβαίνει κάτι;», για την απάντηση της γυναίκας βλέπε 3.

10. ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ;; Προσοχή, δεν είναι μια απλή ερώτηση… Να θυμάσαι πάντα πως κάθε φορά που μια γυναίκα σε ρώτα «ποια είναι;», θα ήθελε στην πραγματικότητα να σε ρωτήσει: «ποιο είναι αυτό το ξέκωλο, και από που την ξέρεις;;;»





Διαβάστε περισσότερα ...

Το καλύτερο αφεντικό: Τους έδωσε $15 εκατ. μπόνους για «ευχαριστώ»


Εργοδότης της Μελβούρνης ξάφνιασε το προσωπικό του, όταν τους πρόσφερε ένα δώρο συνολικής αξίας 15 εκατομμυρίων δολαρίων για να τους ευχαριστήσει “για τη σκληρή εργασία τους και την αφοσίωσή τους”. Δεν πίστευαν τα μάτια τους οι 1.800 εργαζόμενοι στην εταιρεία λεωφορείων Grenda όταν, μαζί με την εβδομαδιαία πληρωμή τους, έλαβαν και ένα δώρο που κυμαινόταν από 8.500 έως 30.000 δολάρια ο καθένας τους, ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας. Η εταιρία Grenda πουλήθηκε πρόσφατα έναντι σημαντικού ποσού και ο Κεν Γκρέντα, κύριος μέτοχος, θέλησε με την χειρονομία του αυτή να πει “ένα ευχαριστώ σε όλους αυτούς τους ανθρώπους, τους υπαλλήλους της, που έφτιαξαν την εταιρεία”. “Μια επιχείρηση είναι πετυχημένη όταν οι εργαζόμενοι της είναι ευχαριστημένοι. Εμείς πετύχαμε λόγω που είχαμε αφοσιωμένους υπαλλήλους”, είπε ο Γκρέντα. Όσο για τους υπαλλήλους πολλοί έκλαψαν από συγκίνηση για το “δώρο” και λένε ότι “ο κ. Γκρέντα ήταν πάντα ο καλύτερος εργοδότης”. Η εταιρεία ξεκίνησε το 1945 με τέσσερα πούλμαν και σήμερα έχει πάνω από 1.300 σε όλη την Αυστραλία.



Διαβάστε περισσότερα ...

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012

Το κινεζικό χωριό των θαυμάτων


Το Ουασί είναι ένας μικρός παράδεισος επί της Γης, με πλούσιους κατοίκους, βίλες, πολυτελή αυτοκίνητα και… αντίγραφα μνημείων από όλον τον κόσμο. Φανταστείτε ένα μέρος όπου όλοι οι κάτοικοι δικαιούνται δωρεάν σπίτι, δωρεάν αυτοκίνητο, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και μαζί με αυτά μερίδιο από τα κέρδη του συνόλου – μερίδιο που φτάνει και στα 120.000 ευρώ τον χρόνο. Ταξιδέψτε τώρα νοερά στην Ανατολική Κίνα, κοντά στη Σαγκάη. Γιατί εκεί ακριβώς βρίσκεται το εν λόγω «φανταστικό» μέρος, το «χωριό των καθημερινών θαυμάτων» Ουασί.Δεν είναι περισσότερο από ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο σε έκταση. Το επισκέπτονται όμως περίπου δύο εκατομμύρια τουρίστες τον χρόνο. Είναι ο τόπος όπου έρχονται οι Κινέζοι να μάθουν πώς να γίνουν πλούσιοι. Σε μια περίοδο όπου ο υπόλοιπος κόσμος, αλλά και το μεγαλύτερο κομμάτι της Κίνας προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με την οικονομική επιβράδυνση, το Ουασί μοιάζει με ένα παράλληλο σύμπαν. Πρόσφατα απέκτησε έναν ουρανοξύστη ύψους 328 μέτρων, με μια χρυσή μπάλα στην κορυφή, αγάλματα ζώων από χρυσό και ασήμι στο εσωτερικό και μάρμαρο με φύλλα χρυσού για πάτωμα∙ κοιτάζοντας από τον 60ό όροφο βλέπει κανείς παραταγμένες βίλες και πολυτελή αυτοκίνητα∙ διακρίνει επίσης μια ρεπλίκα της Αψίδας του Θριάμβου, μία της Οπερας του Σίδνεϊ και μία του Σινικού Τείχους: όλες εικόνες που επιτείνουν αυτή την αίσθηση. Το Ουασί, ένα «πρότυπο σοσιαλιστικό χωριό», ιδρύθηκε το 1961 από τον τοπικό γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Βου Ρενμπάο. Ο Βου ήθελε, και κατάφερε, να μετατρέψει μια φτωχή αγροτική κοινότητα σε πάμπλουτη κοινότητα, οικοδομημένη στην ευφυή υιοθέτηση σύγχρονων μεθόδων αγροτοβιομηχανίας, με την ακόλουθη επέκταση της οικονομικής δραστηριότητας σε χαλυβουργεία, εταιρείες υλικοτεχνικής υποστήριξης και υφαντουργεία. Το χωριό μπήκε στο χρηματιστήριο το 1998 και έχει γίνει σήμερα με το σπαθί του μια μεγάλη επιχείρηση. Οι θυγατρικές του εξάγουν σε περισσότερες από 40 χώρες ανά τον κόσμο.




Οι περίπου 1.600 ιδρυτικές οικογένειες, που είναι γνωστές ως «συμμέτοχοι», βρίσκονται στην κορυφή της ιεραρχίας και το ετήσιο εισόδημά τους φτάνει, αν μετρήσει κανείς μπόνους, μισθούς και συντάξεις, στα 120.000 ευρώ. Αμέσως μετά έρχονται οι κάτοικοι των γειτονικών χωριών που έχουν αφομοιωθεί στο Ουασί. Και ακολουθούν οι δεκάδες χιλιάδες μετανάστες εργάτες που κάνουν και τις περισσότερες δουλειές. Ο τοπικός ύμνος μεταδίδεται από μεγάφωνα τοποθετημένα σε ολόκληρο το χωριό: μιλάει για το πώς λάμπουν οι κομμουνιστικοί ουρανοί πάνω από το Ουασί. «Άκουγα να μιλούν για το Ουασί πολλά χρόνια, ήθελα να το επισκεφθώ πολλά χρόνια», δήλωσε ένας επισκέπτης από το Τσενγκτσού. Ο ουρανοξύστης, το μοναδικό ψηλό κτίριο του χωριού, με ύψος (όχι τυχαία) ακριβώς όσο και το ψηλότερο κτίριο του Πεκίνου, το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου, φιλοξενεί το Διεθνές Ξενοδοχείο Λονγκσί: διαθέτει 2.000 κλίνες και θα απασχολήσει 3.000 ανθρώπους που ανυπομονούν να μάθουν πώς να γίνουν πλούσιοι α λα Ουασί. Πίσω από τη διαφήμιση περί σοσιαλιστικού παραδείσου, βέβαια, υπάρχει και η πραγματικότητα: μεταξύ «συμμετόχων» και μεταναστών εργατών το χάσμα είναι μεγάλο. Κανένας όμως στην Κίνα δεν αμφισβητεί τη σημασία του Ουασί ως προτύπου για την επιτυχία του έθνους.



Διαβάστε περισσότερα ...

Πωλείται σπίτι στη μέση της… θάλασσας!

Μια από τις πιο ξεχωριστές και πολύ-φωτογραφημένες κατοικίες στην Αγγλία, βγαίνει προς πώληση και όσοι επιδιώκουν να μην έχουν πολλές επαφές με τον έξω κόσμο και είναι οικονομικά ευκατάστατοι ας σπεύσουν να δώσουν προσφορές. Μια ματιά στις φωτογραφίες που ακολουθούν, αρκεί για να καταλάβει κανείς γιατί όσοι έχουν τάσης φυγής από τον κόσμο το σπίτι αυτό είναι το πλέον κατάλληλο.Χτισμένο στην κουφή ενός βράχου στη μέση μιας παραλίας στην Κορνουάλη της νότιας Αγγλίας, η πρόσβαση γίνεται είτε μέσω μιας ιδιωτικής ξύλινης γέφυρας είτε σκαρφαλώνοντας πάνω στα βράχια. Βέβαια το τελευταίο δεν μπορεί να γίνει καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου μιας και ανά περιόδους η παλίρροια καλύπτει τον βράχο γύρω-γύρω με νερό.Μέχρι και σήμερα, η κατοικία ανήκει στο ζευγάρι των Long, οι οποίοι το αγόρασαν από το 2001 για περίπου 500.00 λίρες. Ωστόσο γερνώντας η μετακίνηση από και προς το σπίτι δεν είναι εύκολη υπόθεση. Έτσι πήραν την απόφαση να το πουλήσουν.«Πρόκειται για μια από τις εκπληκτικότερες τοποθεσίες», λέει ο κύριος Long και κρίνοντας από τις εικόνες, δεν φαίνεται να έχει άδικο μιας και διαθέτει θέα 360 μοιρών. Η οικονομική κρίση βέβαια κάνει ελαφρώς δύσκολη την πώληση, αναγκάζοντας του Long να μειώνουν την τιμή. Οι ελάχιστες προσφορές που μπορούν να γίνουν σήμερα πρέπει να αγγίζουν τις 995.000 λίρες.









Διαβάστε περισσότερα ...

το σφάλμα του Κάρολου Παπούλια



Δεν έχουν περάσει πολλές μέρες από προηγούμενο άρθρο, με το οποίο επέκρινα τη σπουδή του Προέδρου της Δημοκρατίας να στείλει συγχαρητήριο τηλεγράφημα στην Εθνική ομάδα πόλο γυναικών, αμέσως μετά την κατάκτηση του ασημένιου μεταλλίου στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, και ο Κάρολος Παπούλιας – δυστυχώς – με επιβεβαίωσε. Ο λόγος της κριτικής μου στάσης, στο άρθρο της 2ας Φεβρουαρίου, ήταν οι δεκάδες υποσχέσεις που έχουν ακούσει αυτά τα κορίτσια. Υποσχέσεις που, φυσικά έμειναν στα λόγια. Και επικαλέστηκα τις δηλώσεις της Αλεξάνδρας Ασημάκη, με τις οποίες καλούσε τους πολιτικούς να μην τις περιμένουν στο αεροδρόμιο! Τελικά, κανείς δεν τόλμησε να πάει μέχρι το «Ελευθέριος Βενιζέλος» για να βγάλει τις καθιερωμένες αναμνηστικές φωτογραφίες και να εξασφαλίσει κάποια λεπτά δημοσιότητας. Ωστόσο, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επέλεξε να τις καλέσει ξανά στο Προεδρικό (είχε προηγηθεί η επίσκεψη μετά το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, το περασμένο καλοκαίρι) και να βγάλει, πάλι, την καθιερωμένη φωτογραφία δίπλα στην εκτυφλωτική λάμψη των κοριτσιών. Και μπορεί την προηγούμενη φορά να συμβούλεψε τον Γενικό Γραμματέα Αθλητισμού, Παναγιώτη Μπιτσαξή, να δώσει λύση στα προβλήματά τους, αυτή τη φορά όμως φρόντισε σκόπιμο να γκρεμίσει κάθε όνειρο τους και να παγώσει το χαμόγελο τους. Ακούστε τι είπε ο κ. Παπούλιας στις δευτεραθλήτριες Ευρώπης: «Ξέρω τα παράπονά σας και είναι δίκαια τα παράπονά σας, να τα ακούσει η Πολιτεία. Μακάρι να ήμουν και εγώ μέσα στην κυβέρνηση για να λύσω πολλά από αυτά, που θα μπορούσε και η σημερινή κυβέρνηση να λύσει». Κι αναρωτιέμαι, από την πλευρά μου, τις κάλεσε ο Παπούλιας στο Προεδρικό για να πει ότι είναι δίκαια τα παράπονα τους; Φυσικά και ξέρουν ότι είναι δίκαια! Δεν χρειαζόταν να τις προσκαλέσει ο πρώτος πολίτης της χώρας για να τους το ανακοινώσει… Ωστόσο, αυτό δεν ήταν το μοναδικό σφάλμα του Κάρολου Παπούλια, – ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω θα το είχε αποφύγει αν διάβαζε aixmi.gr. Το μεγαλύτερο ατόπημά του ήταν η εικόνα αδυναμίας που παρουσίασε στα 13 νεαρά κορίτσια, που μάλλον δεν πρέπει να πίστευαν στα αυτιά τους, όταν τον άκουγαν να τους αποκαλύπτει ότι είναι ανήμπορος να τα βοηθήσει. Μπείτε στο μυαλό τους και αντιληφθείτε πώς αισθάνθηκαν και τι σκέφτηκαν, μπροστά στην εικόνα του ρυθμιστή της Πολιτεύματος να δηλώνει αδυναμία για κάθε βοήθεια και να προσθέτει, μάλλον με μεγάλη δόση χιούμορ, ότι μακάρι να ήταν μέλος της κυβέρνησης! Εάν το θέλει τόσο πολύ, γιατί δεν παραιτείται από την Προεδρία, ώστε να ζητήσει από τον Πρωθυπουργό να τον συμπεριλάβει στην κυβέρνηση συνασπισμού; Όλο και κάποια θέση θα βρεθεί! Έτσι, και εκείνος θα νιώσει καλύτερα, αλλά και τα «χρυσά κορίτσια» θα βοηθήσει… Γιατί ,παραμένοντας στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας, και διατηρώντας συνεχώς στάση… Πόντιου Πιλάτου– που απορρέει, βέβαια, από τις ψαλιδισμένες αρμοδιότητές του -και σύγχυση προκαλεί στον ελληνικό λαό και τον ρόλο του Προέδρου αποδυναμώνει, και τη δική του υστεροφημία του χαλάει!

Διαβάστε περισσότερα ...

Γκρεμίστε τον Παρθενώνα…



Το να περιγράφεις συνεχώς το πρόβλημα κουράζει। Συμφωνώ και επαυξάνω. Είναι, όμως, που στη χώρα αυτή ποτέ δε σκύψαμε πραγματικά πάνω από τα κουσούρια μας, ποτέ δεν τολμήσαμε να τα αντικρύσουμε κατάματα και να αναδείξουμε όλες τις πτυχές τους και, το κυριότερο, ποτέ δεν επιβραβεύσαμε αυτούς που μας τα υπενθύμιζαν. Μια εμμονική εξάρτηση απο τους παραμυθάδες. Μια σχέση μίσους και στοργής με τους γλυκερούς απατεώνες. Γι’αυτό και οι περιγραφές χρειάζονται. Το ίδιο, όπως και οι λύσεις. Πρώτη λύση, το τουμπεκί ψιλοκομμένο. Κόβουμε δηλαδή τις κλάψες, τις περιφερόμενες υστερίες μας και τις γεροντοκορίστικες παραξενιές μας και λουφάζουμε στα συμφωνηθέντα με την Ε.Ε. Αυτή για τα επόμενα χρόνια, και μέχρι να επιστρέψουμε στις αγορές, θα μας δείνει τα δανεικά που χρειαζόμαστε για να συνεχίσουμε να χοροπηδάμε, κάθε πρωί στις 8.30, στο τρομπολίνο ( εκ της τρόμπας) του Tριτογενή Tομέα, εμείς θα κόψουμε λίγο από το ξίγκι του δημόσιου τομέα για να μπορούμε ό,τι μαζεύουμε από φόρους να το δίνουμε σε μισθούς, συντάξεις, επιδόματα ανεργίας κτλπου κτλπου- ισοσκελισμός προϋπολογισμού νομίζω λέγεται- και σε λίγα χρόνια που οι κακές αγορές θα σταματήσουν να μας κάνουν «ντα» και θα αποφασίσουν πως ήρθε η ώρα για την νέα «άτα» στους δρόμους μιας ακόμα επίπλαστης ευημερίας, ντουγρού ξανά στο δικό μας λατρεμένο μοντέλο. Αυτό του γαλαζοπράσινου δικομματισμού, της παντί τρόπω κατανάλωσης και της ανάδειξης στα αιρετά αξιώματα όλων των στραβών και των κουτσών, με τις ευλογίες πάντοτε του Αγίου Παντελεήμονα! Δεύτερη λύση, το ξεμπαστάκωμα. Κοινώς αγαπημένοι μου συνάδελφοι, γιατροί φασονατζήδες, δικηγόροι μεταφραστές και αντιπρόσωποι στις εκλογικές αναμετρήσεις, διαφημιστές ανύπαρκτων ελληνικών προϊόντων, έμποροι ξενόφερτης κυλότας, διοικητές επιχειρήσεων του ανεγχείρητου νεοελληνικού επιχειρείν, δημοσιογράφοι τρόφιμοι των αμαρτωλών Γραφείων Τύπου, διορισμένοι υπάλληλοι του κρατικού Λεβιάθαν κομμένη η απλωμένη αρίδα του τομέα των υπηρεσιών και πίσω όλοι στην πραγματική παραγωγή. Αποκέντρωση από το χαμαιτυπείο της ελληνικής pro-τεύουσας και βούρ για το pro-revolution της ελληνικής περιφέρειας. Σπέρνουμε, θερίζουμε, ταϊζουμε, σφάζουμε, μαχαιρώνουμε, μεταποιούμε, παράγουμε και όλα αυτά με το κράτος δίπλα μας να απολύει δημοσίους υπαλλήλους, να μειώνει τη φορολογία, να απλοποιεί τη γραφειοκρατία, να παραχωρεί δημόσια γη και ευρωπαϊκά κονδύλια σε όποιον επιθυμεί να επενδύσει, να αρνείται επιδόματα φτώχιας σε όποιον αρνείται να δουλέψει, να φορολογεί την περιουσία και όχι τον επιούσιο, να ξεμπαστακώνει όλους του κρατικούς υπαλλήλους από τα γραφεία τους και να τους βγάζει εκεί έξω, δίπλα στους πραγματικούς παραγωγούς και τις ανάγκες τους. Γκόλ και φύγαμε για τελικό ένα πράμα.

Όσοι μείνετε πίσω, γραφιάδες με τρία μπαλονάκια απ΄τα πενήντα σας και ένα βαρβάτο εγκεφαλικό στα εξηνταπέντε, από το πολύ το καθισιό και το stress γραφείου, το νού σας ρεμάλια . Για τα επόμενα χρόνια κομμένα τα εισαγόμενα. Κομμένες οι καρό οι τσάντες, οι ολλανδικές ντομάτες και τα θρεπτικά δημητριακά, κομμένες οι ιταλιάνικες κουζίνες στο καλορίζικο διαμέρισμα της αγαπημένης σας κοράκλας, κομμένη η κατά κεφαλήν κατανάλωση όλης αυτής της πολυποίκιλης σαβούρας. Πλέον, οι ανάγκες σας θα είναι κομμένες και ραμμένες σε ό,τι παράγουνε εκείνοι. Εσείς από τα γραφεία σας θα πιάσετε το εμπορικό ισοζύγιο από την μία και θα αναλάβετε να ρίξετε στα τάρταρα τις εισαγωγές και οι πλατωνικοί Δημιουργοί, από την άλλη, θα αναλάβουν το δύσκολο το έργο της ανόδου των εξαγωγών καθώς και την προμήθειά σας με την πολύτιμη χοληστερόλη. Είπαμε. Το νου σας ρεμάλια. Αν εσείς συνεχίζετε να συμπεριφέρεστε σαν τα συμπαθή πρωτεύοντα της μακρινής μας νιότης και να σουλατσάρετε κορδωμένοι και ευθυτενείς ανάμεσα στα ράφια, γεμίζοντας τα καροτσάκια σας με ό,τι ξενόφερτο βρεθεί μπροστά σας, αυτοί θα μετατραπούν σε σύγχρονες Δαναϊδες. Θα ρίχνουν τον παραγόμενο πλούτο σε ένα πιθάρι από το οποίο εσείς θα έχετε αφαιρέσει τον πάτο. Κοινώς, μια τρυπά στο νερό. Αλλάζουμε, λοιπόν, το παραγωγικό μοντέλο και πετυχαίνουμε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Δύσκολο το εγχείρημα. Γιατί; Μα γιατί αγαπητέ απαιτεί ιδρώτα. Και εμείς σαν τους Τρόττα, τους απόγονους του ήρωα του Σολφερίνο, έχουμε ξεχάσει από καιρό το τι πάει να πεί ιδρώτας! Τρίτο και τελευταίο σενάριο, αυτό της δραχμής. Κοινώς βγαίνουμε από το Ευρώ που τόσο αγαπήσαμε και τόσες χαρές μας έχει δώσει, και επιστρέφουμε στην ταπεινή δραχμούλα.Τις συνέπειες αυτής της λύσης τις έχουν περιγράψει άλλοι, περισσότερο ειδήμονες από εμένα. Μια παρατήρηση μονάχα. Όταν θα κόψουμε πληθωριστικό νόμισμα για να το ρίξουμε στην αγορά προκειμένου να πληρώσουμε τα φέσια μας, καθώς και τους μισθούς και τις συντάξεις, θα εξαθλιώσουμε ακόμα περισσότερο, εξ΄ ορισμού, τα σημερινά τρία εκατομμύρια Έλληνες συμπολίτες μας που κινούνται ήδη στα όρια της φτώχιας. Καλή η παπαρδέλα της δραχμής, αλλά όταν θα κληθούμε να ταϊσουμε όλους αυτούς τους σύγχρονους κλοσάρ, εκεί θα καταλάβουμε πως τα λόγια του αέρα και οι εξυπνακισμοί ταιριάζουν σε κομματικά ακροατήρια και στημένα αμφιθέατρα. Όχι στην εκεί έξω πραγματική κοινωνία των εκατομμυρίων αληθινών ανθρώπων. Και, πού είστε, παπαρδέλες της δραχμής. Στο σενάριο αυτό σας περιμένουμε στα χωράφια του παππού για να βάλετε και εσείς κάνα χεράκι. Καλές οι αμπελοφιλοσοφίες στα αμφιθέατρα, τις ημερίδες και τις κοπές της γαλαζοπράσινής σας πίτας αλλά εδώ μιλάμε για Κόλαση. Και στην Κόλαση τα ζερβόδεξα ανεμομαζώματα διαβολοσκορπίζονται πριν προλάβεις να πεις «καλώς την τη δραχμή».

Υπάρχει, βέβαια, και ένα τέταρτο μοντέλο αλλά κάθε φορά που το συλλογίζομαι κλαυσιγελώ και ας το κάνω και ανορθόγραφα! Στο μοντέλο αυτό μετατρέπουμε τη χώρα μας σε χώρα παροχής υπηρεσιών προς όλους τους κατοίκους του «παγκόσμιου χωριού». Σούπερ ντούπερ μεταφορικές εταιρίες, ανταγωνιστικά εμπορικά λιμάνια, δικηγορικά γραφεία ολκής, εξαιρετικές τουριστικές μονάδες διάσπαρτες σε όλα τα σημεία της χώρας, υπερσύγχρονα ιατρικά κέντρα παροχής υπηρεσιών Υγείας, αγγλόφωνα Πανεπιστήμια με υψηλά δίδακτρα, θέατρα παγκόσμιας ακτινοβολίας, αθλητικές ακαδημίες διεθνούς φήμης και καινοτόμες εταιρίες τεχνολογιών αιχμής μέσα σε ελληναράδικες «σιλικονούχες κοιλάδες», εντελώς άλλης αισθητικής από τα σημερινά σιλικονούχα «όρη» της φαντασμένης κυράτσας των ΒΠ ( Βλαχαδερά Περιωπής). Στο μοντέλο αυτό φτιάχνουμε στην Κώ το καλύτερο αγγλόφωνο Πανεπιστήμιο Ιατρικής στον κοσμό, γύρω από τον περίφημο πλάτανο του Ιπποκράτη, μιας και κουραστήκαμε, 3000 χρόνια τώρα, να βλέπουμε ένα δέντρο με κάτι μεταλλικά υποστυλώματα τριγύρω του και να αυνανιζόμαστε ανάμεσα στα ξερατά του, τρίτης διαλογής, τουρίστα για τον επώνυμό μας Ιπποκράτη. Στο μοντέλο αυτό χτίζουμε στους Δελφούς το μεγαλύτερο αγγλόφωνο Πανεπιστήμιο ελληνικού πολιτισμού στον κόσμο, μιας και βαρεθήκαμε να μαστουρώνουμε από τις αναθυμιάσεις μιας Πυθίας με κάτι κιγκλιδώματα τριγύρω της, έναν «επιχειρηματία» καντινιέρη να πουλάει νερόβραστους καπουτσίνους με τέσσερα ευρώ, και καμιά δεκαριά διορισμένα ρουσφέτια να σουλατσάρουν ανάμεσα στους κατάπληκτους – για την αναντιστοιχία αρχαιοελληνικού κάλλους και νεοελληνικών κάλων- τουρίστες.
Στο μοντέλο, δηλαδή, αυτό γινόμαστε πραγματικοί απόγονοι του μεγάλου Περικλέους και κάνουμε ό,τι ακριβώς θα έκαναν και οι αρχαίοι Έλληνες αν δεν μπαστακώνονταν οι βάρβαροι Ρωμαίοι πάνω από τα κεφάλια τους. Γιατί, είμαι σίγουρος ,πως για αυτούς ο Παρθενώνας ήταν ένα ακόμα ιερό αφιερωμένο στην Παλλάδα, το οποίο λίγα χρόνια αργότερα θα γκρέμιζαν για να φτιάξουν κάτι μεγαλύτερο και μεγαλοπρεπέστερο. Για εμάς, αντίθετα, τους γιαλαντζί, τους ολίγον έγκυους, τους φύρδην μίγδην, ο Παρθενώνας έγινε θρησκόληπτο φετίχ για να μπορούμε στις πλαγιές του να ανταλλάσσουμε αναμεταξύ μας τις ιδέες μεγαλείου της εθνικής μας σχιζοφρένειας. Θα γκρεμίσουμε, λοιπόν, τον Παρθενώνα και στη θέση του θα χτίσουμε το δικό μας Χρυσό Αιώνα . Εμπρός λοιπόν. Κατσαπλιάδες, μεσάζοντες, απατεώνες, νοικοκυραίοι, τσιφούτηδες και σφιχτοχέρηδες, τηλεοπτικοί αστέρες και ακριβοθώρητοι μαϊντανοί, φοροφυγάδες, εφοπλιστές και δραχμοφονιάδες όλου του κόσμου, ξηλωθείτε. Φτιάξτε έναν εθνικό κουμπαρά, βάλτε μέσα και τις γερμανικές αποζημιώσεις και επενδύστε πάνω στις νέες επενδυτικές ιδέες της νέας γενιάς. Αφήστε το βλαχομπαρόκ του φαίνεσθαι και δώστε το χρήμα σας στους νέους Δημιουργούς. Αφήστε την μικροαστική πρεμούρα σας για τα ωραία σας λεφτάκια και στηρίξτε τις ελπίδες σας σε αυτούς. Όχι από αλτρουισμούς και άλλες τέτοιες αηδίες. Αλλά από τυφλή υποταγή στην τοκογλυφική σας ειμαρμένη . Ελάτε κουτόφραγκοι, αραπάδες, αμερικανάκια, σχιστομάτηδες, ατλαντικοί και ειρηνικοί πελάτες της μακρινής μας οικουμένης, να αγοράσετε από τα ακριβά μας τα πανέρια. Γιατί; Γιατί ήμαστε οι καλύτεροι βρε. Οι πρώτοι. Τα ξώγαμα ή η γνήσιοι απόγονοι του Θεμιστοκλέους, βεβαίως βεβαίως. Αυτά, όμως, φίλτατοι προϋποθέτουν πολιτικό σύστημα ικανό να σχεδιάζει, να οργανώνει και να υλοποιεί. Και, δυστυχώς για εμάς, το δικό μας πολιτικό σύστημα διαπρέπει στο να διορίζει εκλεκτούς, να μεταθέτει κολλητούς και να αποθεώνει τους ποικιλώνυμους εσμούς!
Κοινώς, καλό το παραμύθι του αγανακτισμένου Έλληνα, αλλά σιγά σιγά μας τελειώνει. Ο Έλληνας δεν είναι αγανακτισμένος, όπως λέμε ότι το κουνουπίδι είναι παραβρασμένο. Ο Έλληνας είναι απελπισμένος γιατί στην ησυχία του ιδιωτικού του βίου καταλαβαίνει πολύ καλά το τι πήγε λάθος. Είναι που τον κορόιδεψαν οι αγύρτες και θέλει κάπου να ξεσπάσει. Κάντο, λοιπόν, στις εκλογές καλέ μου άνθρωπε. Στείλε στα σπίτια τους όλα αυτά τα σκορπισμένα ζερβόδεξα λαμόγια και πάμε όλοι μαζί για το τέταρτο μοντέλο. Ήρθε η ώρα να γκρεμίσουμε και να χτίσουμε πάλι από την αρχή. Και προς Θεού. Δεν αναφέρομαι στην οικοδομή. Την ατμομηχανή του φτωχομπινέ βαλκανισμού σου. ΥΓ. Στο γκρέμισμα του Παρθενώνα ενυπάρχει ισχυρός αλληγορισμός. Μη πεταχτούν τίποτα πατριώτες τρίτης διαλογής από τα θρησκόληπτα στασίδια τους, για να μας πούνε τα δικά τους…

Διαβάστε περισσότερα ...

Μετάβαση στον Χριστιανισμό ή έγκλημα κατά τού Ελληνισμού;

Η έκθεση στο Ωνάσειο Πολιτιστικό Κέντρο της Νέας Υόρκης με τίτλο «Η μετάβαση στον Χριστιανισμό», ουδεμία έκπληξη επεφύλασσε σε όσους γνωρίζουν τον τρόπο που λειτουργεί το υπόδουλο στους θεοκράτες νεο-ελληνικό κράτος και τα ελεγχόμενα από αυτό πολιτιστικά κέντρα όπως το Βυζαντινό Μουσείο που διοργάνωσε την έκθεση.

Και λέμε ουδεμία έκπληξη αφού τόσο στον πολυτελή κατάλογο τής έκθεσης όσο και στα επεξηγηματικά πινακίδια των εκθεμάτων αναγράφονται τα γνωστά παραμυθία των νικητών χριστιανών περί της δήθεν ομαλής μετάβασης από την Ελληνική υποτιθέμενη «ειδωλολατρία» στο «αληθές φως εξ’ ανατολών».

Ο περίλαμπρος Ελληνικός Πολιτισμός χαρακτηρίζεται «παγανιστικός». Οι καταστροφές αγαλμάτων και ναών περνάνε στα ψιλά, σαν δήθεν έργο κάποιων ολιγάριθμων φανατικών. Η επί αιώνες απαξίωση της ελληνικής σκέψης και Φιλοσοφίας και κατά συνέπεια η τελμάτωση της ανθρώπινης διανόησης, παρουσιάζονται σαν ένα πέρασμα σε έναν καινούργιο κόσμο που απλώς άλλαξε ενδιαφέροντα. Τίποτα το καινούργιο, αφού το ίδιο παραμύθι μεταδίδουν από την δημιουργία του νεο-ελληνικού κρατιδίου έως και σήμερα.

Ακριβώς γι’ αυτό αρχικά θεωρήσαμε πως δεν υπήρχε λόγος να δώσουμε μια απάντηση στις χιλιοειπωμένες αυτές προπαγανδιστικές γελοιότητες των τιμητών της ρωμιοσύνης. Όταν όμως άρχισαν να βγαίνουν σωρηδόν στα μέσα ενημέρωσης της Ελλάδας αλλά και της ομογένειας οι δηλώσεις των παραγόντων της έκθεσης, καταλάβαμε ότι δεν μπορούμε να αφήσουμε ασχολίαστους τους εξωφρενικούς ισχυρισμούς κάποιων εξ’ αυτών, όπως επίσης και δεν μπορούμε να τους αφήσουμε να περνάνε αμαχητί την ανιστόρητη προπαγάνδα τους, νομίζοντας ότι όλοι είναι προσκυνημένοι και ταυτοχρόνως βλάκες ώστε να την καταπίνουν αμάσητη.

Μέσα στις σελίδες του καταλόγου της έκθεσης ο προχριστιανικός κόσμος, και κυρίως ο ελληνικός, χαρακτηρίζεται ως «παγανιστικός». Ένας όρος που εάν και χρησιμοποιείται κατά κόρον ακόμα και από αυτούς τους ακαδημαϊκούς, δεν παύει να είναι προσβλητικός για τους Έλληνες προγόνους μας. Ο όρος αυτός που προέρχεται από την λατινική λέξη «paganus» και σημαίνει τον άξεστο χωρικό, χρησιμοποιήθηκε από τους λατινόφωνους χριστιανούς του 5ου αιώνα για να μειώσουν του κάτοικους της υπαίθρου που κρατούσαν ακόμα τις προχριστιανικές τους παραδόσεις.

Στην συνεχεία χαρακτήρισαν «παγανιστικό» ολόκληρο τον ευρωπαϊκό προχριστιανικό κόσμο, για να τον απαξιώσουν. Αυτός ο όρος χρησιμοποιείται λοιπόν και από τους συγγραφείς του κατάλογου της έκθεσης, για να χαρακτηρίσει και τον Ελληνικό Πολιτισμό. «Άξεστοι χωριάτες» λοιπόν ο Σωκράτης και ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης και ο Επίκουρος, ο Δημόκριτος, ο Ηράκλειτος και ο Ερατοσθένης. «Άξεστοι χωριάτες» και οι μεγάλοι μας τραγικοί. «Άξεστοι χωριάτες» οι αρχιτέκτονες και οι κτίστες του Παρθενώνα και τόσοι άλλοι που δημιούργησαν το θαύμα του Ελληνισμού, του πολιτισμού που κόσμησε, δίδαξε και ακόμα διδάσκει θετικά την ανθρωπότητα. Για τους χριστιανοαναθρεμένους όμως διοργανωτές της έκθεσης, αυτός ο πολιτισμός είναι «παγανιστικός». Θα πρέπει ίσως κάποτε να μας εξηγήσουν αυτό το οξύμωρο.

Αφού απαξιώνουν λοιπόν πρώτα τον Ελληνικό Πολιτισμό, στην συνεχεία επιδίδονται σε μια άθλια προπαγάνδα που, ούτε λίγο ούτε πολύ, προσπαθεί να αποκρύψει την μισαλλοδοξία που επέδειξαν οι χριστιανοί από την στιγμή που απέκτησαν πολιτική εξουσία χάρη στους αυτοκράτορες της Νέας Ρώμης του Βοσπόρου. Σαν δήθεν έργο ολίγων φανατικών ή σαν μεμονωμένες περιπτώσεις μας παρουσιάζουν λοιπόν οι διοργανωτές της έκθεσης τις καταστροφές τόσων και τόσων μνημείων του Ελληνικού κόσμου, αλλά και τις θηριωδίες εναντίον των τελευταίων υπερασπιστών του. Και εδώ ακριβώς ψεύδονται θρασύτατα και συνειδητά!

Μια απαρίθμηση των κατεστραμμένων ναών στον ελλαδικό αλλά και τον ευρύτερο μεσογειακό χώρο, αποδεικνύει περίτρανα ότι μόνο μεμονωμένα περιστατικά δεν ήσαν αυτά. Οι Δελφοί, η Ολυμπία, η Ελευσίνα, αλλά και ακόμα αυτός ο ίδιος ο Παρθενώνας, φέρουν τα σημάδια της μισαλλοδοξίας των οπαδών της θρησκείας της «αγάπης». Ήσαν όμως αυτές οι καταστροφές το έργο «ολίγων φανατικών»; Σίγουρα όχι, εκτός και εάν σε αυτούς του «ολίγους» συμπεριλαμβάνονται για παράδειγμα ο Ιωάννης Χρυσόστομος που όπως μας λέει ο χριστιανός Θεοδώρητος στη «Εκκλησιαστική Ιστορία» του, μάζευε λεφτά από πλούσιες χριστιανές και τα έδινε σε μονάχους για να καταστρέφουν ναούς των «ειδώλων».

Στους «ολίγους» περιλαμβάνονται βεβαίως και ο επίσκοπος Αλεξανδρείας Θεόφιλος, που κατέστρεψε το Σεράπειο, ο επίσκοπος Γάζης Πορφύριος, που με την χορηγία του θρησκόληπτου αυτοκράτορα Αρκάδιου και της φανατικής χριστιανής συζύγου του κατέστρεψε όλους τους ελληνικούς ναούς των περιοχών που εξουσίαζε όπως μας εξιστορεί με μεγάλο θαυμασμό ο Μάρκος Διάκονος που υπήρξε και αυτόπτης μάρτυς. «Μεμονωμένα περιστατικά» ήσαν τα δεκάδες αυτοκρατορικά έδικτα για το κλείσιμο και την καταστροφή των ελληνικών ναών από την εποχή των διάδοχων του Κωνσταντίνου και μετά. Θα μπορούσαμε να γεμίσουμε τόμους με τον κατάλογο των χριστιανικών «ανδραγαθημάτων» μόνο και μόνο από τα κείμενα όπου καυχιόνται για το καταστροφικό τους έργο. Σε καμία περίπτωση λοιπόν δεν έχουμε να κάνουμε με «μεμονωμένες περιπτώσεις» όπως προσπαθούν να μας πείσουν οι υπεύθυνοι διοργανωτές.

Το άλλο ύπουλο συμπέρασμα που επιχειρούν να περάσουν μέσω των κειμένων του κατάλογου της έκθεσης, είναι το ότι μετά την επιβολή του χριστιανισμού, δεν επήλθε μια σκοτεινή περίοδος για την ανθρωπότητα (η σκοτεινότερη σε όλη την γνωστή Ιστορία), αλλά απλώς μια «αλλαγή», η οποία δεν ήταν και απαραίτητα χειρότερη!

Μας λένε επίσης ότι ο Χριστιανισμός επικράτησε γιατί οι άλλες θρησκείες της εποχής είχαν τάχα χρεοκοπήσει πνευματικά και η αλλαγή ήταν αναπόφευκτη!
Εξισώνουν λοιπόν έναν κόσμο ανοικτό σε νέες ιδέες, που παρήγαγε σκέψη, και είχε να επιδείξει επιτεύγματα στην Ιατρική, στα Μαθηματικά, στην Αστρονομία και σε τόσες άλλες επιστήμες, συμπεριλαμβανομένης και της Φιλοσοφίας που με την οντολογία της καθοδηγούσε την ελληνική θρησκεία, με τον βυζαντινό σκοταδισμό που ακολούθησε.

Έναν πολιτισμό που επί χίλια χρόνια δεν παρήγαγε ούτε ένα έργο επιστημονικό ή φιλοσοφικό που να βοήθησε την ανθρωπότητα να προχωρήσει μπροστά. Εκτός εάν κάτι τέτοιο θεωρήσουμε τις ομφαλοσκοπήσεις περί του εάν ο Πατέρας Γιαχβέ και ο υιός του Γιεσούα είναι «ομοούσιοι» ή «ομοιούσιοι». Ένα θέμα για το οποίο έγραψαν τόμους ολόκληρους και σφαγιάστηκαν για τουλάχιστον δυο αιώνες μέχρι να επικρατήσουν στην Ανατολή οι λεγόμενοι «ορθόδοξοι».

Για όλους εμάς που εδώ και χρόνια υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα μας να θεωρούμε τους εαυτούς μας συνεχιστές της ΕΘΝΙΚΗΣ μας παράδοσης, δηλαδή της παράδοσης των Ελλήνων προγόνων μας, και βλέπουμε ξεκάθαρα την χριστιανική μισαλλοδοξία έναντι οποιουδήποτε ελληνικού στοιχείου δεν μπορούν να οικειοποιηθούν, η έκθεση στο «Ωνάσειο» και τα μηνύματα που προσπαθεί να περάσει δεν είναι κάτι που μας προξενεί έκπληξη. Αντιθέτως το βιώνουμε καθημερινά μέσα από την συνεχή απόπειρα του δικτατορεύοντος θρησκευτικού κατεστημένου και στην Ελλάδα αλλά και στις μεγάλες ελληνικές κοινότητες του εξωτερικού να περάσει στους υποτελείς του το παραμύθι της απλής μεταστροφής στον Χριστιανισμό ως μιας δήθεν φυσικής ιστορικής εξέλιξης.

Εκεί όμως που λέγαμε ότι δεν μπορούν να ξεπέσουν οι Ρωμιοί ακόμα χαμηλότερα εκεί δεχθήκαμε την έκπληξη όταν μάθαμε τις δηλώσεις τόσο των διευθυντών του «Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου» Νίκου Καλτσά και του «Μουσείου Μπενάκη» Αγγέλου Δεληβορριά στην εφημερίδα «Τα Νέα», αλλά και του εκτελεστικού διευθυντή του «Ιδρύματος Ωνάση» Λουκά Τζίλα στην ομογενειακή ιστοσελίδα «Greek News Online». Και οι τρεις αναφέρονται στο κεφάλι αγάλματος της Θεάς Αφροδίτης (το υπόλοιπο του αγάλματος δεν σώθηκε) που φέρει στο μέτωπο χαραγμένο το σήμα του σταυρού αλλά και έχει εμφανή τα σημάδια των κτυπημάτων που δέχθηκε από τους οπαδούς της θρησκείας της «αγάπης» και που φιλοξενείται στην έκθεση.

Και οι τρεις τους, χωρίς ίχνος ντροπής, λένε ότι με το να της σπάσουν την μύτη και να χαράξουν τον σταυρό, οι χριστιανοί την «εξάγνισαν» και την έκαναν δικιά τους! Θα θέλαμε να ξέραμε εάν θα πρέπει λοιπόν με το ίδιο σκεπτικό να ευχαριστήσουν τους Τούρκους που «εξάγνισαν» την λεγόμενη Άγια Σοφία στην Κωνσταντινούπολη και την έκαναν τζαμί, ασβεστώνοντας και τις εικόνες. Ή μήπως και τους ταλιμπάν του Αφγανιστάν που «εξάγνισαν» τα γιγάντια αγάλματα του Βούδα, καταστρέφοντας τα με βολές από τεθωρακισμένα.

Το μέγεθος της γελοιότητας αυτών των ανθρώπων που έχουν και περίοπτες θέσεις κύρους στην νεοελληνική κοινωνία ξεπέρασε κάθε επιτρεπτό όριο και από απλώς γραφικοί ή συμβιβασμένοι κατάντησαν επικίνδυνοι, εφόσον ούτε λίγο ούτε πολύ παρουσιάζουν την μονοθεϊστική μισαλλοδοξία και εγκληματικότητα σαν αγαθοεργία και μας αναγκάζουν να τους στηλιτεύσουμε έως τέτοιους.

Οι υπεύθυνοι της έκθεσης στο «Ωνάσειο» επέλεξαν να ανοίξουν τον πρόλογο του κατάλογου με το ποίημα του Κωνσταντίνου Καβάφη «Ιερεύς του Σεραπίου». Προφανώς δεν κατάλαβαν προς τα που στόχευε την ειρωνεία του ο ποιητής. Εμείς, για να μην τους μπερδέψουμε με δύσκολες, καβαφικού τύπου ειρωνείες, θα κλείσουμε με ένα ποίημα του επίσης Αλεξανδρινού Παλλαδά, που έγραψε τον 5ο αιώνα και βίωσε ο ίδιος αυτήν την τόσο «ομαλή» μετάβαση.

«Άρα μή θανόντες τώ δοκείν ζώμεν μόνον,
Έλληνες άνδρες, συμφορά πεπτωκότες,
Όνειρον εικάζοντες είναι τόν βίον;
ή ζώμεν ημείς, τού βίου τεθνηκότος;»

που στη νεοελληνική αποδίδεται:

«Μήπως αφού δεν πεθάναμε, πιστεύουμε απλώς ότι ζούμε,
εμείς οι Έλληνες, που σε συμφορά έχομε περιπέσει,
νομίζοντας ότι αυτά που ζούμε δεν συμβαίνουν στ’ αλήθεια;
Ή μήπως ζούμε επειδή η ίδια η ζωή έχει πεθάνει;».

Από την Γραμματεία του Υπάτου Συμβουλίου Ελλήνων Εθνικών Αμερικής, 21/12/2011
Διαβάστε περισσότερα ...

Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2012

Οι 20 κορυφαίες μάρκες του κόσμου για το 2011



Στην λίστα με τις κορυφαίες μάρκες (brands) του κόσμου για το 2011 που δημοσιεύει η Interbrand, την πρώτη θέση κατέκτησε για δωδέκατη χρονιά η Coca-Cola, η αξία της οποίας αυξήθηκε κατά 2% από πέρσυ. Η υπόλοιπη πεντάδα συμπληρώνετα από την IBM, Microsoft, Google και General Electrics, ενώ η Apple ανέβηκε 9 θέσεις από πέρσι, παίρνοντας την θέση της Nokia η οποία έπεσε πολύ. Δείτε λοιπόν τον αναλυτικό πίνακα με τις 20 κορυφαίες μάρκες του κόσμου για το 2011 σύμφωνα με την Interbrand, η πρώτη στήλη δείχνει την φετινή θέση, η δεύτερη την προηγούμενη, στη συνέχεια είναι το όνομα της εταιρείας, η χώρα προέλευσης, μετά ο τομέας που δραστηριοποιείται, η αξία της σε εκατομμύρια δολάρια και η αλλαγή της σε σχέση με πέρσι.

Διαβάστε περισσότερα ...

Πλοίο – γίγας



Σε μήκος ξεπερνάει τον πύργο του Αϊφελ, στο πλάτος θυμίζει ποδοσφαιρικό γήπεδο, στα γκαράζ του χωράει 11।000 φορτηγά. Το «Berge Everest», πρώτο μεταλλευματοφόρο ενός εντυπωσιακού στόλου 35 γιγάντιων πλοίων, ολοκλήρωσε πριν από λίγες ημέρες το παρθενικό του ταξίδι από τη Βραζιλία στην Κίνα. Αφού ξεφόρτωσε τους 350.000 τόνους ορυκτού σιδήρου στο λιμάνι του Νταλιάν, το πλοίο ξεκίνησε το ταξίδι της επιστροφής για τη Βραζιλία. Το «Berge Everest» ανήκει στη βραζιλιάνικη Vale, δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία εξόρυξης ορυκτών στον κόσμο και μεγαλύτερη παραγωγό σιδήρου. Η Vale διέθεσε 8 δισ. δολάρια για να αποκτήσει 35 τέτοια φορτηγά πλοία με τα οποία θα μεταφέρει το πολύτιμο προϊόν της στις υπόλοιπες αγορές. Η χωρητικότητα του «Berge Everest» φτάνει τους 400.000 τόνους νεκρού βάρους (συμβολίζεται με τα γράμματα dwt και είναι το φορτίο που μπορεί να μεταφερθεί ασφαλώς), όταν το προηγούμενο ρεκόρ ήταν 364.000 dwt. Ανήκει στην κατηγορία των μεγαπλοίων, όπως χαρακτηρίζονται τα πλοία που λόγω του μεγέθους τους δεν μπορούν να διέλθουν από τη διώρυγα του Παναμά ή του Σουέζ με αποτέλεσμα να ταξιδεύουν από το ακρωτήριο Χορν στη Χιλή ή το Ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας στο νότιο άκρο της Αφρικής. Ο στόχος της Vale δεν είναι παρά η μείωση του κόστους μεταφοράς. Η μεταφορά ενός τόνου το 2002 στοίχιζε 7 δολάρια. Έξι χρόνια αργότερα, είχε φτάσει τα 87.


Διαβάστε περισσότερα ...

Ferry Boat ΝΑΥΤΗΣ Ι

Το ΝΑΥΤΗΣ Ι κατασκευάστηκε το 1967. Η ναυπήγηση του έγινε στο ναυπηγείο Αναστασιάδη-Τσορτανίδη του Περάματος. Δραστηριοποιήθηκε στην γραμμή Ρίου - Αντίρριου.

Το φθινόπωρο του 2005, μετονομάζεται σε EASTERN BRIDGE I. Όνομα με το οποίο θα παραμείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα
στην ευρύτερη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Πειραιά.

Τον Φεβρουάριο του 2007, σύμφωνα με το equasis, πωλείται σε εταιρεία που δραστηριοποιείται ανάμεσα στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και των Τούρκικων ακτών και μετονομάζεται σε EGEA.

Τον Νοέμβριο του 2008, το πλοίο ανετράπη και βυθίστηκε σε αγκυροβόλιο στην περιοχή της Σμύρνης, όπου βρισκόταν δεμένο και παροπλισμένο από τα μέσα του 2007 λόγω πιθανής κατάσχεσης. Το καλοκαίρι του 2009, ανελκύστηκε και ρυμουλκήθηκε στην παραλία του Aliaga όπου και διαλύθηκε.
Διαβάστε περισσότερα ...

Facebook